Ik voel deze cartoon.

#wlog #015 Ik redde een gepluimde snuituil uit het plonsbadje. Een driedubbele ui in je naam, dat verdient een pluim. Deze schoonheid legt haar eitjes in dode resten van o.a. roos en klimop. Ik ben trots dat ik al die rommel laat liggen in de tuin, er is altijd wel iemand die er wat aan heeft.

#wlog #014 Dingen waar ik niet om gevraagd heb. Veel te grote auto’s. Te weinig werkgeheugen in mijn hoofd. Klimaatontkenners. Gokreclames. Een prikkelbare darm. Machismo. Ceremoniële cacao. JK Rowling. AI-knopjes in elke uithoek van het internet. Schlagers. Maar ook. Een radijs tussen de tegels.

Je houdt pas echt rekening met het milieu als je het hele begrip onkruid met wortel en al uit je woordenschat verwijdert.

En:

Also:

Ik ben wat aan het experimenteren met AI-stickers (zelfgemaakt duh). Stel dat ik iets van deze strekking te koop zet in mijn webshop, zouden jullie daar blij van worden? Hebben jullie nog andere suggesties? Ik heb geen idee of het wat kan worden, dus ik vraag het gewoon even. Niet geschoten etc.

#wlog #013 We waren in de zee. Het water was warm, er waren kwallen, we riepen ieuw. We dobberden aan de rand van het continent. Er zijn een stuk of zes continenten, er is maar één zee. Water van Noordwijk tot Ochotsk. Drijven in water dat ook de Tasmaanse borstelstaartkangoeroerat heeft gezien.

#wlog #012 We drinken iets op het terras van een andere doelgroep. ‘Dat bedrijf heb ik verkocht en nu doe ik een jaartje self-care op Kreta’, klinkt het met aardappel in de mond aan het naburige tafeltje. Iedereen is mooi en glimmend, op het hek aan de rand van het terras zit een uitgedroogd slakje.

Oeh deze Nederbelg is trots.

#wlog #011 Ik heb een huismoeder gered. Ze zat hoog in een hoekje van de gang, ik had een laddertje nodig. Ik heb haar gevangen met een glaasje en naar buiten gebracht. Ik probeerde nog uit te leggen hoe haar naam bedacht is door het patriarchaat, maar tevergeefs. Zonder dank vloog ze de nacht in.

#wlog #010 We gingen wandelen in onze achtertuin. Ik interpreteer onze achtertuin graag enkele kilometers voorbij de erfgrens, de wereld is immers veel groter dan mijn eigen hoofd. Mijn hoofd heeft baat bij wandelen, een goed gesprek met een slimme vrouw, en af en toe een portie Buddy Rich Big Band.

#wlog 009 Het zou mijn spirit animal kunnen zijn, de onrust. Zo werd de kolibrievlinder vroeger genoemd. Omdat ie niet stil kan zitten en het fucking lastig is om hem te filmen. Maar het is me gelukt. Zelfs in slowmotion maakt ie zijn oud-nederlandse naam waar. Onrust is prachtig.

#wlog #008 We deden een wandeltje aan Duitse kant van ons leven. Als we daar andere wandelaars kruisen, zegt mijn lief lief ‘Morgen!’ - ik zeg ‘Hallo’ met een Duits accent. Alle Duitsers zijn vriendelijk, maar ze moeten niet op nazi’s stemmen. Er staan mooie bomen in Duitsland. Mein Schatz ist süß.

Dit is de snorzweefvlieg, ook wel cocacolazweefvlieg genoemd, shaking her ass op mijn avocadoplant.

#wlog #007 Als Nederbelg moest ik naar de Belgische ambassade voor een nieuwe eID. Die wordt opgestuurd, dus je zou denken dat dat inbegrepen is in de prijs. Maar België = surrealisme, dus kocht ik zonet een PostNL-label aan mezelf, met de ambassade als afzender, en mailde dat naar Den Haag.

We werden 's nachts gewekt door het geluid van een dier, dat uiteindelijk minstens twee uur doorging. We dachten even dat er een vogel gekeeld werd, maar na onderzoek door de huisbioloog - @zezunja.bsky.social - concludeerden we dat het een eekhoorn moest zijn. De natuur is zo zot.

#wlog #006 Ik zit mij voor het vensterglas onnoemlijk te vervelen. Ik wou dat ik twee poesjes was, dan kon ik samen vergeten in wat voor erbarmelijke staat de wereld zich bevindt en bracht ik in mijn dromen onder luid gejuich een dadaïstische maar bovenal feministische revolutie ten tonele.

#wlog #005 Ik heb wel eens gedagdroomd dat ik werd gevraagd voor Zomergasten. Omdat het neoliberalisme die droom heeft wegbezuinigd, wend ik mij tot kleinere fantasieën. Een voxpop in het journaal bijvoorbeeld, waar ik zou fulmineren dat ze dat fascisten-wk kunnen steken waar de zon niet schijnt.

#wlog #004 Grote somberheid overvalt me, de slijtage van onze planeet is zo onweerlegbaar voelbaar. Beleidsmakers etaleren duur gekoelde domheid, achter donkere gordijnen gaan mensen dood van de warmte. Ik zag om middernacht de buren in badpak op een ligbed, het leek een dystopische film.

#wlog #003 Het bagatelliseren van bezorgdheid over hitte of klimaatverandering doet mij denken aan hoe mannen lacherig kunnen doen over angst, empathie, breekbaarheid. Klimaatontkenners zijn vaandeldragers van het patriarchaat. Lekker stoer doen, niet zo bang zijn, iedereen aan de barbecue.

#wlog #002 Ik werk in de garage. Dat betekent niet dat ik garagist ben geworden, maar hier is het koeler dan in mijn kantoor op zolder, waar het momenteel code rood is en dan smelt mijn creativiteit. Voordeel is dat ik tussen het layouten door het oliepeil kan checken. Toch een beetje garagist.

Oh ja, en dit.

#wlog #001 Eindelijk mocht ik met mijn buikgevoel naar de specialist. Ik had nog niet ontbeten, de specialist was heel vriendelijk. Hij luisterde geduldig en vertelde wat ik na zeven jaren sporadische ellende eigenlijk al wel wist. U heeft inderdaad een prikkelbare darm. Mijn lege maag bromde.

Weg van alles 👋 (18) De vakantie zit erop, maar het streven naar stilstaan vertrekt niet op die laatste zondagavond. Binnenkort komt ook de onrust wel weer een keer op bezoek. Wij kopen niet aan de deur, zal ik zeggen. Hij zal zijn voet tussen de deur steken, ik zal naar de nachtzwaluw verlangen.

No problemo.

Weg van alles 🔥 (17) Het is tienduizend graden, alles smelt een beetje. Ik sta op om zeven uur om in de tuin te werken maar ik brand mijn tenen aan de tegels van het terras. Al mijn zweet is op. Binnenkort brengt de zeespiegelstijging de Noordzee naar hier. Dan doe ik een plonsje voor het ontbijt.

Weg van alles 🪿(16) We gingen naar het strand. Het strand was een strandje, er was geen zee, wel waterplanten en baarsjes die tussen onze benen zwommen. Het water was koel en er woonden zwanen. Morgen gaan we weer. We zeggen niet waar het is, want dan komen jullie ook allemaal.

All aboard the kitty train.

Weg van alles 🎶 (15) Autorijden op vakantie voelt vrij, los van besognes. Het landschap is als een film. Mijn lief is copiloot en DJ. De soundtrack is eclectisch, van Brel tot SOAD. Soms schiet ik dan zomaar vol, bij het horen van een lijflied. Zeilmeisje bijvoorbeeld. Ik wou dat ik wat vrijer was.