aínda fabricando todos os misterios coma se fosen nosos aínda louvando o mercado do alleo coma se fose propio e nós entretanto soltándonos dos ósos escachando en mil anacos e dicir que somos logros pero ao final marcos baleiros dos soños

quen tece e destece a nosa inconstancia e o noso destino? os fíos que nos manexan son de sol e de sal e de tempo e de distancia e de calor e de frío

seguimos a aplicarnos en procurar paxaros poder tomar prestadas as ás para escaparmos

de non ter que curarmos ou de que abondase un apósito adhesivo para salvarnos

E final apocalíptico 💙💙 con Los Planetas. No Atlantic Fest. .

Sesión 2 do Atlantic Fest con Depresión sonora.

con-centrármonos na pedra ata furala des-botar o que sobra e non estrañar o que falta

vivirmos colgados do futuro ilusos de predecir cada segundo

Carolina Durante no Atlantic Fest.

Electrizante sesión inaugural do Atlantic Fest con @tabizarro.bsky.social

nacermos sen permiso onde nos cadre e deixar as bestas que ladren

o mundo empeza e remata aquí e nós no medio

aínda o verán non se fabricara e xa comezara a caducar ser auga e volver á auga pero nin todos podemos ser mar

o que existiu permanece malia que tamén a historia prescriba

A xenética da auga e do sangue. Interesante proposta sobre mulleres que viven sen vivir en si. @numax.org

non quero irme deste soños mentres non me obriguen non quero marchar deste tempo nin desertar deste medo se supón perder a orixe

As historias persoais son o reflexo das historias colectivas. Ás veces só precisamos ter alguén a quen contarllas. E dende o público agradecemos que Yoji Yamada siga a querer contárnolas a nós. 🌸🌸 Rn @numax.org e nos Compostela.

Feliz de acompañar a un dos meus carballos queridos e favoritísimos, o de Padroso. 🥰 A Fundación Bieito Ledo puxo os medios e o carballo obrou a milagre de nos xuntar arredor da música e da poesía, apadriñando un novo volume no que volvo ter a fortuna de participar. 💙💙💫

se é todo un inmenso escenario como ignoralo se a vida é puro teatro, que liña nos tocará, que personaxe, que trama, que posición no relato

A música amansa as bestas e modula os corazóns, ata o punto de xunguir nunhas mesmas ás o voo de catro descoñecidos. 🥰

alguén terá que explicarnos cal é a parte máis relevante da ecuación, alguén terá que contarnos por que así, xusto así, se aliñan os nosos átomos para contarnos sen palabras e definirnos dende a punta dos beizos ata a predisposición de mancarnos alguén terá que tentalo

Precioso filme sobre o que non queremos esquecer nunca. 💙 Nos Compostela.

antes de ser pedra e cinza fomos todos auga

Hoxe é un día perfecto para lembrar a Pepe. Moi boa nova a decisión da Real Academia Galega. . 👏✍️✍️ Aquí, persoas de aldea. 🥰 Foto de Xoán. 💙

“Magallanes”, a versión da sombra. . En @numax.org e nos Compostela. .

sempre nos vexo a nós, humanos, tentando escapar dos perigos que creamos sempre nos vexo a nós, humanos, desterrados do paraíso porque non era abondo para os nosos pasos

por máis que caiamos seguimos a crernos de pé e non renunciamos a dar froitos nin a finxirnos exentos dos danos

é difícil termos a certeza de se nos favorecen ou non as estrelas por que as culpamos polo aue non fan e non as xulgar só pola súa beleza

Todo o bo chega ao seu final. Para o ano, máis. (Desexamos). Curtocircuito Clausura con “Fomos ficando sós”, de Adrián Canoura. 🌊🌊🌊

Tres apertas para lembrar e un aviso de que futuro queremos para o rural. Rapa das Bestas de Sabucedo.