Caspar Dullaart
@caspardullaart
Ongeneeslijk lezer. Ecoloog, student Bos- en Natuurbeheer, oud-redacteur Atlas Contact, auteur (met Romke van de Kaa) en samensteller Tuinscheurkalender.
Gelukkig interesseert laat op feestjes komen me geen reet. Wat een boek dit.
Ik ken niet één Rotterdammer die de Erasmusbrug ‘de Zwaan’ noemt.
Ik was in een twaalfde-eeuwse kathedraal vandaag en daar zat in het plafond, precies boven het beeld van Jezus, een nestje van een zwarte roodstaart en even verderop hing er een dwergvleermuisje aan een pilaar.
Ik begin mijn vakantie nooit met het boek van de stapel waar ik me het meest op verheug, maar nu ik op een kwart ben, mag het.
We worden gemiddeld 100 tegenwoordig; waarom moeten nieuwe talenten nog altijd jong zijn?
Henk van Gelder (ruim een jaar geleden overleden) schrijft necrologie van deze week overleden Marjan Berk.
Grote liefde voor begin en midden van dit boek. Nog 25% einde voor de boeg.
Eigenlijk is het te warm om buiten te lezen. Mijn boekenlegger ligt ook voor pampus.
Of dit: half Frankrijk stemt extreemrechts, maar wel teleurgesteld als zo’n jongen niet voor Frankrijk kiest.
Hier word ik dus altijd strontchagrijnig van. Ja. Die vleermuizen hebben ook rechten, juist in een wereld die we volledig voor onszelf hebben ingericht.
Altijd prijs in de vaderlandsche media: gaat het over vleermuizen, beelden ze een vleerhond af.
Zo komen vleermuizen thuis (kraamkolonie met 135 gewone dwergvleermuizen).
Dat ‘onze’ ook altijd, bij dat zogenaamd gevreesde lastigvallen.
Ik zag een zeldzame soort: de zuidelijke heidelibel en nu ben ik een blije nerd.