直樹🌹🌕
@naoki-msg
水瀬 直樹 | 3年 | 3-D | จิตวิญาณแห่งฤดูหนาว ; วิถีแห่งสุรเสียง | ชมรมดนตรีและประสานเสียง acc for #MSG_COMMU DOC :
#MSG_Natsumatsuri #MSG_โรลปิด w/ @suisen-msg.bsky.social [18/07 | 18:30 | ลานกระดิ่งลม] สายลมพัดโชยแผ่วเบา กระดิ่งลมสีสันสดใสส่งเสียงกรุ๊งกริ๊งช่วยกลบเสียงจอกแจกจอแจของฝูงชน ทำให้ใบหูหนาไม่ต้องทำงานหนักจนเกินไป +
#MSG_SeaBreeze (ย้อนหลัง) อุ้งมือหนากลับมากอบกุมอุ้งมือเล็กไว้อีกครั้ง ในเมื่ออีกฝ่ายอนุญาต เขาก็ขอใช้โอกาสที่ได้รับนี้สักหน่อย ความอบอุ่นจากสองฝ่ามือที่ประสานกัน ค่อย ๆ แผ่ซ่านไปพร้อมกับความรู้สึกประหลาดที่ก่อตัวขึ้นภายในอก มันเป็นความรู้สึกที่เขาไม่เคยรู้จัก และไม่เข้าใจเลยสักนิด หรือเป็นเพราะสายลมเย็นของทะเลยามค่ำคืนกันนะ… จึงทำให้ไออุ่นจากมือของอีกฝ่ายชัดเจนกว่าปกติ
จากที่ลองประเมินทางสายตาผ่าน ๆ อีกคนก็ไม่ได้ดูหนักอะไรขนาดนั้น เขาคิดว่าตัวเองพอจะอุ้มไหว “ไม่เป็นไรครับ” แค่แป๊บเดียวไม่เป็นไรหรอก “งั้นขออนุญาตนะครับ” เขาย่อตัวลงเล็กน้อย สองแขนแกร่งช้อนร่างเล็กตรงหน้า ยกลอยขึ้นจากพื้น เบากว่าที่คิด เขาเงยหน้ามองอีกคนที่ตอนนี้อยู่สูงกว่า “ถึงไหมครับ?”
#MSG_koinobori บริเวณใต้ต้นซากุระใหญ่มีผู้คนประปราย บางกลุ่มกำลังช่วยกันแขวนธงปลาคาร์ป บ้างก็ปูเสื่อล้อมวงนั่งชมดอกไม้กับกลุ่มเพื่อนพ้องอย่างสนุกสนาน พวงดอกสีชมพูสะพรั่งของซากุระพริ้วไหวไปตามสายลมแผ่วเบา ราวกับกำลังเอ่ยคำอำลาต่อฤดูใบไม้ผลิที่กำลังจะผ่านพ้นไป นัยน์ตาสีแดงคู่นั้นเหม่อมองภาพตรงหน้านิ่งนาน... บรรยากาศรอบตัวคล้ายจะเงียบสงบลงไป
#MSG_HELPkamimochi ระหว่างนั่งพักเหนื่อยก่อนจะไปช่วยงานที่ออนเซ็นต่อ ก็เจอแมวจรตัวหนึ่งเดินเข้ามาคลอเคลียอย่างเป็นมิตร ทาสแมวอย่างเขาก็อดใจไม่ได้ที่จะเข้าไปเล่นด้วย “ไง…เจ้าตัวเล็ก” เขาลดเสียงลงเพื่อพูดคุยกับเจ้าก้อนขนตรงหน้า เป็นมุมที่ไม่ค่อยมีใครได้เห็นสักเท่าไหร่ หวังจะไม่มีใครผ่านมาตอนนี้นะ
“นี่ครับ” นาโอกิเซ็นเสร็จก็ยื่นกระดาษคืนเจ้าของ “ถ้าไม่รู้ทางไปหอพัก ให้ผมพาไปก็ได้นะครับยังไงก็อยู่หอเดียวกัน”
เขาพยักหน้า สายตาเหลือบไปสังเกตเห็นเข็มกลัดบนอกของคนตรงหน้า ‘สึโบมิ?’ คงจะเป็นเด็กใหม่ล่ะสิท่า “เด็กใหม่สินะครับ ได้ไปดูหอพักรึยัง” เขาถามขึ้นพลางส่งกระดาษให้อีกคนเซ็น
นาโอกิรับกระดาษมาลงลายเซ็น พอเขียนเสร็จก็ยื่นคืนให้กับเจ้าของ “ขอบคุณครับ” เขาผงกหัวเบา ๆ ประกอบ
(มาม้ะ) นาโอกิมองตามนิ้วของอีกคน [คนที่มีขน] พลางพยักหน้าเบา ๆ อย่างเข้าใจ เขายื่นบัตรของตัวเองให้คนตรงหน้า
#MSG_nyugaku | #MSG_เปิดโรล ช่วงบ่ายของวัน บรรยากาศครึกครื้นของกิจกรรมล่าลายเซ็นที่เพิ่งเริ่มขึ้น ผู้คนต่างเดินขวักไขว่กันให้ทั่ว ในมือเขามีปากกาพร้อมกระดาษใบเล็ก ยืนหันมองซ้ายมองขวาหาคนที่ตรงกับหัวข้อที่ได้รับ “อ่า…เริ่มจากตรงไหนก่อนดีล่ะ” เขาตัดสินใจเดินเข้าไปสะกิด [คุณ] “ขอโทษนะครับ ช่วยเซ็นให้ผมได้รึเปล่า?” (มา + สั้นๆทำความรู้จักได้นะคะ)
(รสชาติก็งั้นๆน่ะครับ แต่ดื่มได้ครับ) (การที่คุณมีภาพประกอบแบบนี้ผมยอมไม่ได้! /จดชื่อ)