Φτιάχνω πέντε λεπτά λεζάντες γι' αυτήν τη φωτογραφία, αλλά καμιά απόπειρα δεν αποδίδει πλήρως το μεγαλείο της.

Το πρωτοσέλιδο της ημέρας.

Η σωστή φωτογραφία:

Δεν ξέρω αν είναι αληθινό, γιατί τα τουίτ του είναι προστατευμένα, αλλά καθόλου δεν θα με εξέπληττε να ομολογεί έτσι ανοιχτά ότι ονειρεύεται ένα ναζιστικό καταφύγιο στη χώρα όπου μόλις μετακόμισε.

Δεν συμπαθούσα ποτέ ούτε τους Γκάλαχερ ούτε τους Oasis, αλλά πρέπει να πω ότι εδώ ο Λίαμ είναι ακριβέστατος:

Μαυρίδης. Εκδότης του Liberal και εξίσου γίγαντας της διανόησης.

Μας είπε irrelevant αυτός ο τύπος. Το λες και κομπλιμέντο.

Περπατάς εξοντωμένος από τη ζέστη στο λιοπύρι του κέντρου, διαολίζεσαι μ' ένα Παγκράτι που μοιάζει πια ν' απευθύνεται μόνο σε τουρίστες και φασαίους, αλλά μετά πετυχαίνεις μια βουκαμβίλια κι ένα παλιό μπαλκόνι κι έρχεσαι στα ίσα σου.

Στο πλαίσιο της παλινόρθωσης (της εικόνας) των Γλύξμπουργκ που βλέπουμε τα τελευταία χρόνια, λογικό να στραφούν και στον Γεώργιο Α΄, τον πρώτο, παντελώς άχρωμο και άοσμο, αλλά τουλάχιστον όχι καταστροφικό για τη χώρα όπως οι υπόλοιποι, εκπρόσωπο της δυναστείας.

Συνώνυμο της δυστοπίας σε πρωτοσέλιδο:

Ο Βαρουφάκης έχει επανειλημμένα πει ότι ο Στουρνάρας είναι επίορκος, καθώς τον Δεκέμβριο του 2014 έλεγε urbi et orbi ότι η χώρα έχει πρόβλημα ρευστότητας, με αποτέλεσμα bank run (η αποφυγή του οποίου είναι η πρώτη δουλειά ενός διοικητή κεντρικής τράπεζας). Έχει άραγε απαντήσει ποτέ ο Στουρνάρας;

Άγνωστη πόλη, από την οποία παραδόξως σώζονται πολλά νομίσματα υψηλής τέχνης.

Όπου μαθαίνουμε ότι το Μάξιμος είναι αρχαιοελληνικό όνομα. 2 στα 2 ο τύπος.

Χαζεύοντας αθλητικά σχόλια στο δίπλα μαγαζί πετυχαίνει κανείς διαμάντια. Είδα λοιπόν το παρακάτω σχόλιο κάτω από βιντεάκι όπου δυο παιδιά έπαιζαν τον Κεμάλ του Χατζιδάκη στο πιάνο στο Σύνταγμα. Αλλά επειδή η κτηνώδης άγνοια του μέσου Έλληνα γκάου δεν είναι αρκετή, το απογείωσε σε επόμενο σχόλιο: ⬇️

Αύριο βράδυ, στο Γερμανία - Κουρασάο, είμαστε όλοι Γιώργος Πάντζας. Δεν μας φοβίζουνε εμάς των Γερμανών τα βόλια. Πάμε ρε Pantera Negra.

Αυτό είναι πραγματική ανάρτηση. Δηλαδή, κάποια στιγμή, στην τουαλέτα ξέρω γω, είδε την είδηση για το μεγαλύτερο εμπορικό έλλειμμα εδώ και 34 χρόνια και αποφάσισε να πανηγυρίσει γι' αυτό.

Ο μαύρος Ιησούς, ο Μεγαλέξανδρος βυζαντινός αυτοκράτορας, κλπ.

Εγώ πάλι είμαι κάτι που δεν ξέρω τι σημαίνει:

1. Το επόμενο βήμα είναι αφίσα «Δεν μας φοβίζουν των Γερμανών τα βόλια»;⬇️

Ξεκίνησα να διαβάζω αυτό και δεν ξέρω αν πρέπει να το συστήσω ανεπιφύλακτα ή να προειδοποιήσω να μην το διαβάσει κανείς γιατί είμαστε και σε ευαίσθητες ηλικίες εδώ μέσα. Σε πιάνει η ψυχή σου.

Χμ, είχε μια εικόνα από την κατασκευή, φαίνεται δεν ήταν πραγματική και έσβησε την ανάρτησης. Τα δεινά του ΑΙ. Αυτή πάντως είναι πραγματική:

Ευοίωνη η ανακοίνωση του νέου κόμματος:

#Πέφτω_από_τα_σύννεφα (ή: ο λαός [της Δεξιάς] δεν ξεχνά τι σημαίνει Δεξιά)

Όταν η «μεγάλη, εθνική, πατριωτική, λαϊκή» παράταξη σταματάει sotto voce να χαϊδεύει τ' αυτιά των ξενόφοβων και αντιμετωπίζει την πραγματικότητα.

«Σαν σήμερα, το ιστορικό συνέδριο της Βόλβης...»

Αυτό θα έπρεπε να είχε χαράξει στον τάφο του ο Κωνσταντίνος Σιμωνίδης.

Η Νίκαια κι η Καλλιθέα είναι δυο λαϊκές γειτονιές, εργατική η μία, προσφυγική η άλλη. Το πρόβλημα της δεύτερης τον καιρό του ερμπιενμπί και της «ανάπτυξης» είναι πως βρίσκεται κοντά στο κέντρο, με αποτέλεσμα την τελευταία τριετία να έχουν εξολοθρευτεί όλα τα διώροφα σπίτια. Στη Νίκαια, αντίθετα,⬇️