Torai❄️(งานบีบคอ+ป่วย)
@torai-msg
Kurosawa Torai | 18 | มังไก 3-E ญี่ปุ่น/จีน | ฤดูหนาว | วิถีเหมันต์ ชมรมเรียนรู้ยูเมะจู *คาร์หูบิน หัวใจคิตตี้* Doc dm | co | role : 24/7 วัยทำงานตอบตามใจ | โพสลอยแจมได้ตลอด! #MSG_Commu Only
ระหว่างยืนรอก็ถูกพนักงานแซวเล็กน้อย 'ลิ้นจะเปลี่ยนเป็นสีฟ้ามั้ยนะ?' "สำหรับคนอื่นอาจใช่ แต่สำหรับข้าคงไม่" ก็ลิ้นของโทราอิเป็นสีฟ้าอยู่แล้วนี่นา ... ยามที่รับถ้วยน้ำแข็งไสเย็นจัดมาถือไว้ในฝ่ามือหนา เหมือนเมนูที่โทราอิสั่งจะมีอะไรเพิ่มขึ้นมาด้วยล่ะ "นี่มัน..."เล่นเอาตาปริบเล็กน้อย ดอกไม้? +
[Torai Story] | #MSG_Natsumatsuri วิถีที่ 731 : เหมันต์และคำอธิษฐาน ท่ามกลางแสงโคมเทศกาลฤดูร้อนที่ค่อยๆ ลิบลี่ลงจนเงียบสงบ เสียงเพลงและผู้คนเจื้อยแจ้วมลายหายไป เหลือเพียงสายลมยามค่ำคืนที่พัดพาไอเย็นเข้ามาแทนที่...นี่คือช่วงเวลาที่พยัคฆ์หนุ่มชอบที่สุด +
(พรุ่งนี้เรามีนัดกันนะครับชาวMSG! อยู่กับซาคุยะคุง @sakuya-msg.bsky.social แพคโปรดเหมาๆ 🥺✨)
#ตลาดนัดMSG (มัมหมีแวะกลับมาประชาสัมพันธ์ มีสินค้าพี่เสือเยือนงาน Creator Alley 4 วันเสาร์ที่ 1 สิงหา บูธG23-24 นี้นะครับ แวะมาทักทายและรับ Set giveaway แบบจุใจกลับไปเลี้ยงดูได้🥺✨ คีย์เวิร์ด(ไม่)ลับ : มารับพี่เสือ!)
[+สั้น มาช่วยชิมได้นะฮะ--] โทราอิที่เพิ่งกลับจากบ้านเกิด มาเดินงานเทศกาลคนเดียวเงียบๆ ไม่ได้บอกกล่าวใครว่าจะกลับมาวันไหน เวลาใด—ปลาหมึก เนยถั่ว วิปครีม...ดูเป็นเมนูที่เอนเอียงไปทางของหวานเสียมากกว่า แต่รสชาติไม่ได้แย่อย่างที่สัมผัส หรือเพราะเขาเป็นประเภทชอบกินอะไรแปลกๆ กันนะ? ปรายตามองคนที่ทำหน้าว่าดูน่าอร่อยจัง "อยากลองทานมั้ย?" จิ้มหนึ่งลูกจ่อป้อนที่ปากให้
#MSG_Natsumatsuri (ภาพคั่นสกินชุดเทศกาลหน้าร้อนของพี่เสือครับ! มัมหมียังโดนงานล็อคตัวจะกลับมาทยอยตอบโรลนะฮะ!🥹😭)
พยัคฆ์นั้นไม่ถูกกับสิ่งมีชีวิตที่เรียกว่า "หมา" และบรรยากาศที่ชวนเป็นใจ จนทำเอาสะดุ้งหูหางโผล่ จึงออกวิ่งไปก่อนใคร เสือเผ่นสิครับรออะไร 😭😭😭
หลังแข่งวอลเลย์จบ และได้มาเยียวยาความเหนื่อยล้าด้วยเหล่าปิ้งย่างแสนอร่อย รู้สึกมีความสุขอย่างบอกไม่ถูก เคี้ยวแก้มตุ่ยเลยล่ะ อร่อย...
ก่อนหน้านี้ที่ตัวโทราอินั้นออกสำรวจหาพื้นที่ตกปลา ระหว่างรอเด็กหนุ่มที่นัดหมายจึงลงไปว่ายน้ำเล่นกับฝูงปลา ใบหูกระดิกเมื่อถูกขานชื่อ จึงโผล่ขึ้นมาเหนือน้ำให้เห็นว่า—ใช่แล้วล่ะ ข้าเอง,และดูเหมือนเขาจะได้อะไรติดปากกลับมา… ปลากระพงหางเหลืองตัวเล็ก—ให้ความรู้สึกเหมือนเสือตัวใหญ่ออกหาปลาเลยล่ะ +
(ว่ายมาหาาาา) จังหวะน้ำกระเพื่อมอย่างผิดธรรมชาติ ทำให้เจ้าปลาน้อยใหญ่โดยรอบต่างพากันแหวกว่ายไปคนละทิศทาง—หรือบางทีอาจเป็นสัญญาณของการนัดหมาย จ๋อม—หากเสียงและเงาใต้ผืนน้ำนี้จะสะดุดสายตาเด็กหนุ่ม จะพบใบหูคล้ายพยัคฆ์สีมรกต กระดิกเรียกให้คุณเข้ามาใกล้
ดูเหมือนจะสุ่มได้โชคดีมาก แต่ก็นะ...คำทำนายก็เป็นที่พึงทางใจอย่างนึง ส่วนที่เหลือมาจากการกระทำของตัวเองเสียมากกว่า พินิจลัคกี้ไอเทมประจำวัน สีหน้าบ่งบอกไปทางใครจะสนใจของแบบนี้กัน แต่เท้าก็ก้าวเดินไปขอลายเซ็นอาจารย์ตามที่ว่านะ!?
(คสพ.ของทั้งสาม แม้จะอยู่ต่างสถานที่แต่เพราะครอบครัวรู้จักกัน จึงไปมาหากันบ่อยจนสนิทกันแต่เด็กล่ะ!)
การต้อนรับแสนอบอุ่นชายหนุ่ม และอ้อมกอดของเด็กสาวตัวเล็กที่โอบเข้าหาอย่างโหยหา ทำเอาหลุดคลี่ยิ้มบางเบาแสนอ่อนโยน ฝ่ามือที่สวมถุงมือเลื่อนขึ้นลูบเรือนผมสีอ่อนของเธอ “ไง องค์หญิงน้อยของข้า” “เจ้าสบายดีรึเปล่า?“ . . . ❄️
#MSG_SeaBreeze | Torai Story❄️ วิถีที่ 702 : เหมันต์และมิตรเยาว์วัย หลังสิ้นสุดการสอบ และได้รับรู้ถึงการเดินทางไปยังเกาะโอกินาว่าทางตอนเหนือ สิ่งแรกที่โทราอิทำคือ—การติดต่อหาผู้เป็นมิตรสหายแสนสนิทครั้งเยาว์วัย เพราะที่นั่นคือบ้านเกิดของพวกเขา จึงเป็นโอกาสอันดีที่จะได้พบกัน—เมื่อเดินทางมาถึงที่หมาย เท้าไม่ทันก้าวลงหาดทราย เสียงเอ่ยทักแสนคุ้ยเคยดังขึ้นผ่านแผ่นหลัง +
ก้อนหิน อัญมณี สิ่งของแวววาว ความหมายที่สื่อถึง บางเรื่องราวอาจแฝงอยู่ในหินเหล่านี้—โทราอิเมื่อเดินผ่านก็หยุดคิดไปครู่นึง ก่อนจะตัดสินใจนำพาโชคชะตานั้นกลับไปกับตน เขาสุ่มไปทั้งหมดสี่ครั้ง สองอันแรกน่าพึงพอใจ ช่างเหมาะกับตัวเขายิ่ง, อันที่สามทำเอานึกถึงเธอคนนั้น—เอาไปให้ดีกว่า… และอันสุดท้าย ทำเอาเขาขมวดคิ้ว ตามประสาคนไม่ถูกกับความหมายของมันนัก “ความรักอะไรกัน” ตั้งใจมาปลอบรึ?
#MSG_finaltest [โรลเปิด | บนอัฒจันทร์ | หลังสอบวิชาป้องกันตัวเบื้องต้น |+สั้น] พยัคฆ์เหมันต์ลืมเปลือกตาอันหนักอึ้งขึ้น เมื่อรู้สึกตัวยังคงอยู่ที่เดิม เลื่อนสายตามองผู้คนรอบกาย—ดูเหมือนเขาจะผ่านการสอบครั้งนี้แล้ว สัมผัสได้ถึงความรู้สึกชาและเจ็บที่ใต้ถุงมือสีดำทั้งสอง หลุบมองก่อนออกแรงกำแบมือไปช้าๆ ความรู้สึกตกค้างสินะ…อืม—เหมือนจะใช้พลังมากเกินไปด้วย เอาเถอะ…คงต้องฝึกอีกเยอะ +
#MSG_finaltest วิถีที่ 622 : เหมันต์ และเงาแห่งดาวดาว เมื่อลืมตาตื่นมายังโถงทางเดินกว้างขวางไร้ที่สิ้นสุด สนามสอบที่คุ้นเคยแต่ก็ไม่เคยคุ้นชินกับความแปลกประหลาด เสียงเพลงชวนผ่อนคลายแต่ก็ไม่ประมาททุกย่างก้าว ขั้นบันไดนำพาไปสัมผัสกับคลื่นพลังงานบางอย่าง จนสัญชาตญาณกู่เตือนภัยให้หยุดชะงัก อัญมณีสีชาดมองทุกการกระทำของสิ่งมีชีวิตเบื้องหน้า ดูจะเจอเรื่องที่วุ่นวายกว่าที่คิด +
#MSG_finaltest ระหว่างการสอบขี่ไม้กวาด ขณะที่กำลังบินผ่านทะเลสาบ ก็มีฝูงพองกะบินมาประกบข้างโทราอิ ดูเหมือนแค่มาทักทาย และมาบินส่งก็เท่านั้น “ขอบคุณสำหรับน้ำใจ“ ”แต่นี่เป็นการสอบของพวกข้า ไม่จำเป็นต้องห่วงหรอก“ “อือ เจอกันที่ปลายทางล่ะ” เมื่อบทสนทนาแสนเรียบง่ายจบลง เขาก็บินผ่านเส้นทางตามบททดสอบตามระยะเวลาที่กำหนด [คุโรซาวะ โทราอิ : สอบผ่าน❄️]
"เหอะ...ถ้ารางวัลเป็นไปสักที่กับข้าหลังกลับไปก็ว่าไปอย่าง" "แต่เอาเถอะ จะยอมแช่กับเจ้าก็ได้" หลับตาเพยิดใบหน้าขึ้น ก่อนปลายตามองข้างนึงยิ้มๆ หางพวงใหญ่ตวัดอ้อมแผ่นหลัง ปลายหางแตะเข้าที่ข้างแก้มเจ้าตัวสองสามทีเบาๆ คล้ายบอกว่า'สัญญาแล้วนะ' ก่อนจะก้าวเท้าเดินนำหน้ามุ่งตรงกลับไปทางเก่าพร้อมกับเสียงหัวเราะทุ้มต่ำในลำคอที่ดูผ่อนคลายที่สุดในรอบวัน—เพราะได้มาแล้วล่ะ เรื่องราวของวันนี้
สำหรับโทราอิ สิ่งเหล่านี้คือพื้นฐานที่ติดตัวมาโดยตลอด ผนวกกับความชอบในด้านดาราศาสตร์และการคำนวณ จึงสามารถทำคะแนนออกมาอย่างไร้ที่ติ พลางแอบคลี่ยิ้มเมื่อนึกถึงโจทย์บางข้อ หากไม่อ่านอย่างถี่ถ้วนให้ดี คงหลงทางเป็นแน่ "สมเป็นโนวาเซนเซย์เลยนะครับ"