Sophia Anastasia
@artbysophia
Demissionair kunstenaar; paddenstoelenzoeker. Zelfgrijnzend bakmeel.
Ik belde aan bij de mensen waar verbouwd werd en vroeg of de wasbak even veilig bij hun binnen mocht staan. Dat mocht niet. Ik vroeg toen waarom ze in godsnaam deze wastafel wegdeden en de mevrouw zei: "het kraantje lekte."
Ik was op mijn tuintje. Daar heb ik een kas gebouwd van gevonden materialen. En ik heb nu ook een wasbak geplaatst. Wacht....
En wandkleed in de maak. Ik hoef alleen maar de stukjes aan elkaar te prutsen die anderen hebben gemaakt. Eitje....
In mijn tuintje staat een boom. En nu dat ik de ramen heb gewassen van mijn kas, kan je de boom zien alsof er geen ramen tussen zitten. O ja, dat is het hele idee van glas.
Iedere dag een klein stukje, en op een dag is er een groot wandkleed. Maar godsamme wat is het veel werk, ook al hebben andere mensen ook stukjes gemaakt.
De onooglijke ruimte boven de kringloopwinkel begint steeds meer op een echt atelier te lijken. Ateliers zijn vaak onooglijke ruimtes. Waar dan schoonheid geproduceerd wordt.
We zijn een wandkleed aan het maken. Het begint al ergens op te lijken
Ik heb de afgelopen 2 weken iedere dag 7-9 uur lang in de bibliotheek zitten borduren bij mijn borduurtentoonstellingding. Vandaag eindelijk weer eens naar mijn vader(96).
Project in de bibliotheek Neude. Vandaag is alles anders want er is een spelletjesmiddag
Mensen haken spontaan aan bij mijn wandkleedproject. Het is fantastisch.
Onderweg naar pa, werk ik altijd aan een stukje wandkleed terwijl ik in de trein zit.
Vandaag kwam ook Willem(25) even langs om een tikkie print te brengen voor bij het project. Dan kunnen mensen wat doneren. Daarna speelde hij even op de piano, heel even maar, maar het publiek applaudisseerde en ik was apetrots.
Vandaag had ik 2 heren met enorme alcoholwalm en nog groter ego aan tafel. Ze hadden in eerste instantie wat moeite met het volgen van instructies maar het lukte me ze af te richten voor het project. Alleen voor het project. Daarna gingen ze naar de bar.
Het hangt in de bibliotheek Neude te Utrecht als een aanhaakproject. Ik zit erbij en ik geef instructies.
Ik heb een schilderij op papier gemaakt en in 128 stukjes van 25x25cm geknipt en nu zijn we bezig met het namaken van de stukjes in textiel uit de afvalcontainer van de kringloopwinkel. Samen met een heleboel mensen doen we dat.
Stukjes borduurwerk worden ingeleverd en samen moeten ze een heel wandkleed worden.
Dit zijn 3 stukjes maar de vierde is er vandaag bij gekomen en het wordt alleen maar beter!
Dit is hoe mijn schilderij in stukjes wordt vertaald naar textiel. Zien jullie hoe spannend?