真里奈 | MARINA 🌊 (ทยอยตอบ)
@marina-msg
⋆.˚ ☼⋆𓇼「 深海 • 真里奈 」Shinkai Marina 。𖦹˙༄. (ติดงาน+ตอบไม่เป็นเวลาค่ะ🥲🙏) ระดับมังไก(3年) | หัวหน้าห้อง 3-E | จิตวิญญาณแห่งฤดูร้อน | วิถีแห่งสายน้ำ(水) | ชมรมศึกษาวงเวทและคาถานอกตำรา Doc : #MSG_Commu DM for co/role OK! 𓆝 𓆟 𓆞 ·。
⋆.˚ ☼⋆𓇼 #MSG_Commu 「 深海 • 真里奈 」Shinkai Marina 。𖦹˙༄.° — แด่ห้วงสมุทรแห่งปัญญาเที่ยงแท้ 『 อยากรู้จริง ๆ หรอ ? 』 『 ฉันจะเป็นคนให้คำตอบเธอเอง 』 °‧ 𓆝 𓆟 𓆞 ·。 ˖°𓇼 ระดับมังไก (3年) • จิตวิญญาณแห่งฤดูร้อน | วิถีแห่งสายน้ำ(水) • ชมรมศึกษาวงเวทและคาถานอกตำรา Doc : shorturl.at/qRtF0 DM for co/role OK!
#MSG_Natsumatsuri กริ๊ง~ 🎇✨ แว่วเสียงกระดิ่งผินแผ่วเบาราวสายลมกำลังกลั้วหัวเราะแก่งานเทศกาล เหล่าผู้คนเองก็เช่นกัน ด้วยมิอาจละสายตาจากแสงสีแก้วใส ดอกไม้ไฟ และรอยยิ้ม ทะเลฤดูร้อนคงเยียบสงบ ตามแต่ถูกประดับประดาระยิบจากเบื้องบน แม้เป็นเพียงเงาสะท้อนก็ตาม @toshiki-msg.bsky.social @reo-msg.bsky.social
ครามเข้มคร้ามประกายแสง ย้อมผสานม่านฟ้าและผืนทะเล แด่ ชินไค มารินะ — ขอบคุณที่เธอได้เกิดมา เศษเสี้ยวแสนเลือนรางกลับล้ำค่า เฝ้ามอง จมดิ่ง ตราตรึง จึงพันเกี่ยวนิ้วก้อยวิงวอน แม้เหลือเพียงความทรงจำในท้ายที่สุดก็ตาม ได้โปรดเถิด คลื่นครามที่รัก ได้โปรด อย่าพรากเธอไปเลย. | 07.20 海の日 & สุขสันต์วันเกิดมารินะ🌊✨
#MSG_Natsuyasumi สิ่งที่ผิดพลาดนั้นไร้โอกาสแก้ไข วิชาเพียงหนึ่งที่เธอสอบตกเองก็เช่นกัน เพราะงั้นคงไม่มีธุระแล้วล่ะ รีบเก็บของกันดีกว่า ! สิ่งของจำเป็นมีไม่มาก ส่วนที่ไม่จำเป็น ทว่าสำคัญนั้นช่างมีมากมาย —โหลแก้วใสบรรจุเปลือกหอย แม้ยามดึกสงัดก็ยังประกาย ยากที่จะข่มตานอนเสียจริง…ทำเอาต้องลุกขึ้นมาจัดสรรอีกครั้งแล้วครั้งเล่า ‘ อ้ะ ชิ้นนี้มีรอยแตกแฮะ ’ ‘ ไม่ใช่ ..เส้นผมของฉันเอง ’
อ่ะ— ไม่ทันขาดคำจริง ๆ ครู่หนึ่งที่นิ่งค้างมองดู การตอบสนองต่อความเย็นฉับพลันนั่นมันก็..เอ่อ..? แรกคล้ายหลบเลี่ยงบางอย่าง เธอยังพยายามหันมาสบกับคนข้าง ๆ ที่กำลังทำอะไรไม่ถูก เผื่อว่าเพื่อนคนนี้จะต้องการความช่วยเหลือ " ไม่ได้หัวเราะนะ- " น้ำเสียงเครือสั่นไหว กำลังกลั้นขำสุดชีวิตชัด ๆ " เลอะซะแล้วแฮะ " ว่าด้วยความปลงตก ไม่ทันไรก็ประสบภัยที่สองเข้าจนได้
"..." แอบเขี่ยเจ้าความผิดพลาดไปพักข้างเตาเงียบ ๆ ภาวนาอย่าให้ใครที่ร่วมโต๊ะอยู่เผลอหยิบมันเข้าปากเชียว ตับวัวที่ไหม้เกรียม...คงเป็นรสชาติอันเลวร้ายน่าดู
#MSG_SeaBreeze ” ร้อน..“ ใต้เงาร่มไม้หลบแสงแดดแผดเผา ไอศกรีมที่เริ่มละลาย คงดูเหมือนกำลังต่อสู้กันอย่างดุเดือด “ รสบลูฮาวาย ” “ ครึ่งนึง— ถือว่าช่วยฉันแล้วกันนะ “ ครึ่งนึง ? เธอกลับยกฝั่งที่เกินครึ่งให้เสียอย่างนั้น ทั้งร้อนทั้งเย็น..และเธอที่ไม่ชอบทั้งคู่ ถ้าให้ [ คุณ ] แบ่งเบาน่าจะดีล่ะมั้ง ? ( แวะลงสกินทริปทะเล🌊✨บวกโรลได้! บอทวิ่งมาโฉบไอติมเฉยๆก็ได้ค่ะ5555)
และไม่ว่าด้วยวิธีการใด ดูเหมือนว่าเธอคนนั้นจะยืนอยู่บนผิวน้ำ—!? " วิ่งนะ ? " เอ่ยน้ำเสียงไม่แน่ใจปนเร่งรีบ คับคล้ายกำลังสำรวจว่าอีกฝ่ายพร้อมอยู่หรือเปล่า " ขึ้นฝั่งกันเถอะ " แม้นผิวทะเลที่เหยียบย่ำไม่ได้มีสิ่งใดแปลเปลี่ยน คลื่นยังคงเป็นคลื่น ชวนพะวงว่าจะวิ่งได้จริงไหม เธอยื่นมือ พยายามประโลมนำทางเจ้ากวางน้อยตื่นตูมตรงหน้า ถ้าเป็นตอนนี้ล่ะก็.. ค คงต้องรีบก่อนที่เวทจะหมดฤทธิ์ยังไงล่ะ !
#MSG_finaltest ห้วงฝันสีขาวโพลนละม้ายมายาที่เธอไม่สันทัดนัก ความรู้สึกเหมือนจริง ที่ไม่จริง ความคิดกู่ร้อง — อยากรีบออกไปจากที่นี่ ต่างจากคราวที่เคยผ่านมา มิใช่แย่งสิ่งของใด หรือหลบหนีจากสิ่งใด เพียงตัวหนังบนกระดาษ ที่สร้างแรงกดดันให้เธอไม่น้อย 「 เป้าหมาย : กำจัด [โซจิ] 」 การสอบครั้งนี้คงต้องการความ ‘ ไร้ปราณี ’ อย่างถึงที่สุด — ฉันเข้าใจแล้ว
. . . เพราะสัญญา ยังคงอยู่ สัญญา — ที่ไม่อยากให้เธอรอ. ยามพรั่งพรูผลึกความคิด เศษเสี้ยวเพียงหนึ่งพลันสะท้อนประกาย เฉกเช่นเดิม คลื่นคราม จึงเงียบสงบได้เสียที
— [story] ชินไค มารินะ ; ดูเหมือนว่าเธอจะไม่ได้มีสมาธิในการสอบภาคทฤษฎีสักเท่าไหร่ ‘ อา..ข้อสอบของฉัน ’ ’ มีรอยร้าวซะแล้วสิ ‘ รอยแตกร้าว ด้วยกระจกแห่งความทรงจำ ผ่านเลนส์ที่เธอใช้มองโลก แม้แต่ตัวตนที่เพียรเก็บงำ ล้วนแตกร้าว ไม่ต่างกัน เธอหวัง ซากปรักนั้น จงจมจ่อมสู่ห้วงลึก ประกอบร่าง หวนคืนเฉกเช่นเดิม
#MSG_KagamiYoKagami — เพียงตัวตนแสนโลภที่ไม่ยอมถูกช่วงชิงสิ่งใด จึงปราถนา ที่จะเป็นดั่งผู้แบกรับทุกสิ่ง 1/5
#ตลาดนัดMSG ( ขออนุญาตมาวางแผง OC Trading Card ของงาน CM1 ที่จะถึงนี้นะคะ ! พิกัดบูธ J29-30 วันอาทิตย์ จะเป็นสเตชั่นรับและแลกการ์ดของมารินะ โทชิกิ เรโอะ ยูซุระ และทามะทสึมิ ชาวMSGไว้มาพบกันได้นะคะ🤲🌸✨ )
( อ๋า ว่างั้นแล้วคนที่ทิ้งงานคงจะเป็นทางนี้เอง ขอโทษนะ ที่คะโฮอันช่วงนี้ฉันไม่ได้อยู่ล่ะ แต่ทิ้งตัวแทนไว้ให้! สู้ ๆ 🧍♂️✌️ ) ( feat.ยูซุระซังเจ้าของร้าน )
#MSG_chienoame | วันหยุดสุดสัปดาห์ @หอสมุดเมืองมิโอริ ไอดิน กลิ่นฝน และหอสมุดสีคราม ชั่วโมงเรียนเฉพาะกิจที่แพลนไว้ช่างแสนสั้น ตั้งแต่เมื่อไหร่ที่ตำราถูกปิดลง เอนพิงพนักเงยมองสิ่งที่กำลังแหวกว่ายดึงความสนใจเสียหนักหนา แม้แต่ตัวเธอเองก็พ่ายแพ้ ‘ อา นั่นมัน ปลาอะไรกันนะ? ’ ..แบบนี้ก็แย่สิ ( ออกมาอ่านหนังสือวันหยุดซักหน่อย🐟🫧 +ได้นะคะ! )
ช่วงเตรียมสอบ | ห้อง 3-E เพียงการริเริ่มจับกลุ่มอ่านหนังสือทั่ว ๆ ไป บางครั้งห้องเรียนอาจเป็นสถานที่ที่ดี หากว่าติดฝนหรือเผอิญเดินผ่านไปมาล่ะก็จะแวะเข้าร่วมก็ได้นะ ( เป็นบอทติวสอบ เพื่อน ๆ มาอ่านหนังสือกัน🫳📚 )
— [story] ในโลกธรรมดาที่ต้องเก็บซ่อนความผิดแผก ในโลกใบใหม่ที่ต้องละเลยอดีต และฉันที่ไม่เคยเล่าเรื่องของตัวเอง เพราะไม่ใช่คนของสถานที่แห่งใด เพราะงั้นจึงเอาแต่ทอดมองทิวทัศน์อันคุ้นเคย
#MSG_koinobori ธงปลาคาร์ฟถูกประดับประดาเบื้องบนเสียเต็มต้นชมพูพริ้ง ทว่าตัวเธอกลับเพิ่งจะวาดมันเสร็จไปเมื่อครู่นี้เอง ” เรียบร้อย “ “ ใช้เวลานานกว่าที่คิดแฮะ ” พอครุ่นยกเชยผลงานประเมินจนพอใจ ได้เวลาเอาไปแขวนบ้างสักที เพราะเอาแต่ก้มหน้า กลีบซากุระจำนวนนึงจึงพัดพาร่วงปรกเส้นผม คงต้องปัดมันออกเสียหน่อย —ในตอนนั้นเองก็เพิ่งจะฉุกคิดได้ ตั้งใจเกินไปรึเปล่านะ ?
@ ทุ่งดอกไม้ | ช่วงเวลากลางคืน ตลอดเวลาที่หมู่บ้านคามิโมจิ มารินะเที่ยวไปมาระหว่างแคมป์และทุ่งดอกไม้บ่อยครั้ง เธอคงกำลังสนใจบางอย่าง ไม่สิ กำลังตัดสินใจบางอย่าง โค้งสุดท้ายก่อนจะกลับจากที่นี่เห็นทีคงต้องตัดใจซะแล้ว ถ้าต้องทำให้มันเฉาก็รู้สึกผิดอยู่ล่ะ…
#MSG_HELPkamimochi | บริเวณสะพาน ' ระวังจะตกแม่น้ำเอานะ ' เตือนคนอื่นไปแบบนั้นแท้ ๆ ทว่าดันมาลงเอยเสียเองจนได้... “ เห้อ..ดีนะแว่นไม่หล่นหาย ” หลายวันที่ค้างแรมมา มารินะคล้ายจะดูใจลอยแปลก ๆ แต่หวังว่าคงไม่มีใครสังเกตและคิดว่าเธอแค่ซุ่มซ่ามเฉย ๆ ( ทั้งที่ปกติไม่ ) ก็พอเนอะ🤞 (เจิมสะพานด้วยการตกน้ำไว้เป็นโมเม้น แวะบอท รีแอค หรือจอยสั้นๆได้เต็มที่ค่ะ!)
เจ้าของสมุดภาพปล่อยให้เด็กสาวตรงหน้าใช้เวลาครุ่นในภวังค์ เธอยังคงเท้าคางมอง รอคอยที่จะฟังแต่ละคลื่นความคิดนั้นอย่างตั้งใจ ... " คิดเหมือนกันเลย " เพราะอย่างนั้นฟ้าครามจึงมีประกายมากขึ้น จรดมอบแย้มยิ้ม ดูเหมือนว่าเธอจะถูกใจคำตอบของคุณมากเลยทีเดียว " เพราะว่ามองเห็นดาวในทะเลด้วยนี่นะ " +
#MSG_HELPkamimochi | บริเวณป่ารอบหมู่บ้าน ทั้งที่ดูใช้แรงไปเยอะแต่กลับไม่มีท่าทีเหนื่อยเลยสักนิด เธอบอกกับคุณว่าอากาศแถวนี้ถ่ายเทเป็นพิเศษเหมาะแก่การนั่งพัก (เพราะวาดวงเวทลมไว้) เพราะงั้นไปพักซะสิ ! ( แวะมาแปะสกินก่อนค่ะ🥺 มารินะใส่ชุดวอร์มโดยเฉลี่ย- วิ่งทำงานแบบแรงไม่ตก แวะดูแลเพื่อนๆบ้าง ไว้ใจได้เลย💪)
#MSG_โรลเปิด | หอสมุดช่วงเย็น ฟ้าใสคล้ายแปรเปลี่ยนใกล้ย่ำค่ำ แสงส้มแสดนั้นแปลกตา ราวกลับว่าในเวลานี้อาจยากนักที่จะได้พานพบผู้คน ไม่ว่าบังเอิญหรือกระไรหอสมุดบริเวณนี้จึงเหลือเพียง [คุณ] และเธอคนนั้น . เธอที่ยังตั้งใจเรียนอยู่อย่างขะมักเขม้น นิ่งสงบเสียจนชวนรอบข้างเงียบเชียบ ด้วยความใคร่รู้ระคนเกรงว่าจะรบกวน จึงทอดมองลอดผ่านหนังสือกองพะเนิน . . เอ๊ะ?
ถูกขึ้นเสียงก็ยังไม่ไหวติง กลับกันเหมือนจุดไฟบางอย่างให้ปะทุในตอนที่สบตามองค้อน จังหวะที่กำลังจะอ้าปากปะทะคารมณ์ต่อนั้นข้อมือกลับถูกดึงไป “นี่—” เอ๊ะ ‘ย เย็น!?‘ คงเพราะรับรู้อุณหภูมิได้ง่ายความเย็นจึงแล่นปราดจากข้อมือเข้าโสตประสาท ดับทุกสิ่งจนแข็งทื่อ สุดท้ายก็ถูกพาออกมาแต่โดยดี+