“ เฮ้ย ขี้จุ๊อู้หลายแท้ ” “ การกระทำแกบอกทุกอย่างนั้นแหละ ” รับช้อนมานั่งลงข้าง ๆ แต่โดยดี “ ตัวมันก็แค่นี้ ใครเขากินกัน “ พูดไปหาเป้าหมายไป เตรียมตัว ล๊อกเป้า ตัก-!

#MSG_Natsumatsuri 『ปะการังแสง』 " 過去の自分へ " " あの日、今の僕にならなかったとしたら" " 誰かの期待に応えられていただろうか。"

" หึ...ตอนแรกก็คิดว่ามันจะเป็นดอกไม้ไฟสวย ๆ อันนึง " ว่าแล้วก็หยิบมันวาดลงบนทราย ดอกไม้ไฟกับแสงความสุขช่วงเล็ก ๆ แต่น่าเสียดาย ที่สิ่งที่เขาได้มันไม่ได้มีความสุขอะไร มันมีแต่คำถามที่ก่อตัวไม่รู้จบ " มันถามว่า ตอนนี้ฉันคืออะไรกันแน่ " 「 ฉันไม่ได้คาดหวังที่จะกลายเป็นอะไรแบบนี้ 」 「 สิ่งที่ทำอยู่ มันคือตัวฉันแน่ ๆ หรอ」 「 ฉ̵ั̵น̵ม̴ั̶น̴น̵̵่า̵ผ̷ิ̶ด̵ห̷ว̷ั̶ง̵ไ̶ป̶ซ̴ะ̶ท̷̸ุก̴เ̷ร̵ื̸̷่อ̵ง̸ 」 " มันว่าแบบนั้น หึ-" หันไปมองแก

「 #MSG_Natsumatsuri 」 ค่ำคืนยามหน้าร้อนในวันเทศกาล เกลียวคลื่น ดวงดาว และ ดอกไม้ไฟ ทั้งที่ปกติแล้วเวลานี้ ตัวเขาควรเข้าร่วมเทศกาลเหมือนอย่างเช่นคนอื่น ๆ น่าแปลกที่เดินมานั่งปล่อยให้เสื้อคลุกทรายอยู่ตัวคนเดียว วื้ด---- แรงสั่นของโทรศัพท์ข้างกายกระทบกับเสื้อที่ใส่มาดังขึ้น สายเรียกเข้าจาก @msg-akun.bsky.social ขึ้นบนหน้าจอ " ไง มีอะไร "

(ผมเหมาเพื่อลูกเพื่อหลานแล้วครับ)

(ร่วงครับ)

เทิร์น 1 :

“อย่างงั้นหรอครับ” "แว่นตา...งั้นหรอครับ" นั่งมองหน้ากลับเหมือนกัน แว่นเขามันก็เด่นอย่างที่ว่าจริงๆนั้นแหละ ก็มีเป็นคอลเลคชั่นที่ห้องเลยนี่หน่า แต่ก็เหมือนว่าจะขาดอะไรไป หันสลับมองหน้าอีกคนที่มัวแต่ยืนจ้องหน้าอยู่สลับไปมากับพื้นผ้าใบบนโต๊ะ ก่อนจะบรรเลงสีสันลงไปอย่างตั้งใจ จุดเล็กๆบนแผ่นผ้าขาวถูกแต่งเติมลงไป “แบบนี้ชิโนะจังคิดว่าไงครับ”

(ครับเจ๊) "ครับ ๆ ได้สิ"

#MSG_koinobori ฤดูใบไม้ผลิกำลังผ่านไป ซากุระสุดท้ายของปีกำลังร่วงโรย กับของประดับตามกิ่งก้านและลำต้นของมัน ซากุระยังคงเป็นซากุระ มันยังคงเติบโตและงดงามอย่างเช่นทุก ๆ วัน ไม่ว่าจะด้วยความขี้เกียจหรือมีเหตุผลอื่นอะไรตามมา ทีแรกเจ้าตัวจะนำปลาคาร์ปที่ได้มา ไปประดับแม้จะไม่ได้ลงสีใด ๆ จนกระทั่ง ” โอ้ะ เจอกันอีกแล้วนะครับ“ “ @shinomiya-msg.bsky.social “

" ตอนนี้ ไม่เป็นอะไรแล้วล่ะครับ "

สมองโหลดไปสักพัก หลังเห็นรีแอคชั่นที่ไม่เคยเห็นมาก่อน ตั้งสติได้ก็ปล่อยมืออีกคนเป็นอิสระ " เอ่อ...ผม " " อ่า.... " เขาเองอ้ำอึ้งไม่ต่างกัน ความรู้สึกที่ทำอะไรบางอย่างผิดไป แต่ก็ไม่เสียใจในผลลัพธ์ที่เกิดขึ้นนี่มัน ใจเต้นงั้นหรอ ? " เอ่อ...จะเรียกแบบไหนก็ได้ครับ " " อือ " " ขอโทษที่ทำให้เป็นห่วงครับ " หันหน้าไปอีกทาง แต่เหมือนว่าที่ปลายหูของเขา จะมีสีขึ้นแดงอมชมพู ขึ้นมาจาง ๆ

#MSG_HELPkamimochi | #MSG_โรลเปิด | แยกรูท TW. เลือดกำเดาไหล "อ่า..." ของเหลวสีแดงไหลเป็นสายออกมาจากโพรงจมูกอย่างไม่ทันตั้งตัว เจ้าของร่างสัมผัสมันได้ถึงความผิดปกตินั้น หยดเลือดเปรอะไปทั่ว ก่อนที่ร่างกายจะล้มตึงลงไป . . . [ โดนหามส่งจุดพักผ่อน ] +

"ครับๆ สักครู่นะ" อีกคนดูไม่ค่อยทุกข์ร้อนในความกังวลของคนอื่นเท่าไหร่ หรือไม่ก็กังวลอยู่แต่ไม่รู้จะเริ่มยังไงดีไปซะแล้ว "อยากให้ทำทรงผมอะไรเป็นพิเศษไหมครับ" มองเจ้าของลมพัดเบาๆรอบตัวที่มาพร้อมกลิ่นขนมปังอบใหม่ๆโชยออกมาที่นั่งเกร็งบนพื้นอย่างสั่นเกร็งเพื่อรอคำตอบ พลางหวีดผมไปแก้ขัด อย่างน้อยผมยุ่งๆกระเซอะกระเซิงจะได้เรียบขึ้นด้วย o0 (มีกลิ่นขนมปังออกมาด้วย...น่ารักดีแฮะ)

"อ่า นั่นสินะ" เขาค่อยๆเดินเข้าไปหาน้ำทะเลที่ซัดคลื่นเบาๆเป็นจังหวะอย่างสม่ำเสมอกับดวงตะวันที่ค่อยๆตกลงมา ถอดถุงมือออกเผยให้เห็นกายเนื้อ ที่อยู่ด้านใน แล้วเอามือจุ่มคว้านหาบางอย่างจากท้องทะเล เจอแล้วล่ะ เหรียญทะเล อันสุดท้าย "อย่างแก้วทะเลมาโดกะจังคิดว่าเหมาะกับผมไหมล่ะ" "คิก...แต่มันต้องดูดีอยู่แล้วนี่น่า" "ขนาดเหรียญทะเลที่กำลังหาอยู่ มันยังดูเหมาะกับตัวมาโดกะจังเลย"

"ต้องแก้ไขรึเปล่างั้นหรอ..." ในหัวคิดตีกันสักพัก มีคำตอบในหัวอยู่แล้ว แต่ลังเลว่าจะตอบดีรึเปล่า "ของแบบนี้น่ะ มันแล้วแต่คนมากกว่า" "ถ้าสำหรับตัวฉันเอง" "ยังไงก็ควรแก้ไขอยู่แล้ว น่ารำคาญ"

@msg-akun.bsky.social "คนโสดก็ไม่ใช่ฉันคนเดียวแท้ ๆ ทำไมถึงเป็นฉันที่โดนล่ะยะ"

"เปียสวยๆของนาย อย่าทำมันหลุดภายใน 5 วินะ" "ไม่งั้นผมนายได้หลุดทั้งหัวแทนแน่" (จากพี่น้องสู่แม่ลูกมีอยู่จริง)

#MSG_bunkatsu #MSG_FashionClub มัตสึอิ เร็น | Stylist | สมาชิกทั่วไป " คนที่เฟอร์เฟคก็ต้องอยู่กับชุดที่สมบูรณ์แบบ เพราะฉะนั้น" " ให้ผมหาชุดพวกนั้นมาให้คุณใส่นะครับ ✨ " ( ฝากทั้งลูกและทั้งชมรมแฟชั่นในอ้อมอกอ้อมใจด้วยไว้ด้วยนะค้า > < )

#MSG_onigiri #MSG_โรลเปิด แวะไปกินข้าวปั้นที่ริมหาดแล้วเดินกลับมาที่โรงเรียนตามเดิม ทั้งที่ตอนกินก็ไม่รู้สึกมีอะไรผิดสำแดงแท้ ๆ แต่เหมือนจะเริ่มออกอาการแล้วล่ะ o0( อยากกอดคน...ทำไมจู่ ๆ ถึงรู้สึกอะไรแบบนี้กัน) ยืนสั่นกอดอกจิกแขนตัวแน่น ไม่เอา น่าอายเฟ้ย แต่ก็คันไม้คันมือไม่ไหวแล้วววววว ใครก็ได้ขอกอดหน่อยสักที !!! ( เนียนรู้จัก or เดินมาทักทายสั้นๆได้ค่ะ 🙌)

เก็บกระดาษเข้ากระเป๋าเสื้อตัวเอง ก่อนจะเอาออกมาพร้อมขนมเล็ก ๆ น้อย ๆ "อ่ะ เอาไป" "ขอให้เป็นปีที่ดี อยู่มังไกแล้วก็ตั้งใจเรียนด้วย" ยัดของใส่มือ ถึงจะไม่ได้ตั้งใจเข้าร่วมแต่ก็เตรียมของมาให้ทุกคนแทน ทำตัวเป็นรุ่นพี่ที่ดี ก่อนจะเดินจากไป

( )

(เมื่อกี้โควทผิดอันกี๊ดดดดดด) (ถูกคนละ ขอทำโทษหน่อยนะคร้าบบบบบ)

“ ถามจริง… “ “ นี่น่ะหรอเรื่องให้ช่วยที่ว่า? “ w/เด็กฝึกงาน @msg-tsukasa.bsky.social @msg-tatsuya.bsky.social

( ทำไมต้องทำร้ายกันก่อนล่ะขอรับ / ต่อย )

"..." เจ็บไหมเจ็บ แต่ไอคนได้ใจมันก็น่าหมั่นไส้เสียเหลือเกิน "เหอะ รังแกหรอ? นี่ถือว่ายังปราณีอยู่" "อย่ามาได้ใจนักเลย" ดีดหัวอีกรอบดัง แป๊ะ แล้วค่อยเอากระดาษออกมาเซ็นให้พร้อมกับขนมที่เตรียมมาแจกอยู่แล้ว "อ่ะ เอาไป" "ขอให้เป็นปีที่ดี แล้วก็ตั้งใจเรียนด้วย" แล้วก็เดินจากไป

"อย่าคิดทำอะไรบ้า ๆ สิฟะ น่าเกลียดเฟ้ย" ปวดหัวอยากจับโบกอีกสักรอบ แต่ก็รับกระดาษมา ทำทีเหมือนจะเซ็นให้แต่เอาเก็บเข้ากระเป๋าตัวเอง "งัดข้อกันก่อนมา" เริ่มไม่รู้จะทำอะไรกับเด็กนี่ดี เลยเอากิจกรรมง่ายๆฆ่าเวลาแทนแล้วกัน อยากให้วันนี้ผ่านไปไว ๆ ชะมัด (มามะน้องรัก)

( ได้ครับเบ้บ / ยื่นมือ)

" เหอะ อะไรของเอ็ง " ไม่เป็นไปดั่งใจเล็กน้อย-มาก แต่ทำไงได้เด็กมันทำให้ดูแล้ว สัญญาก็เป็นสัญญา " อ่ะ เอาไป " " แต่ขอหน่อยสักที " ยื่นมือไปดีดหน้าผากที่หล่อที่แต่ไม่ได้หล่อเท่าตนเสียงดัง แป๊ะ! แล้วค่อยหยิบใบลิสต์ออกมาเซ็นให้ตามการแลกเปลี่ยนไว้ พร้อมกับขนมที่เตรียมไว้ให้ " ขอให้เป็นปีที่ดี เต็มที่ในหน้าที่การงานด้วย " เดินจากไป