#MSG_Natsumatsuri | #MSG_โรลเปิด ลานไผ่แขวนคำอธิษฐานที่เต็มไปด้วยกระดาษขอพรหลากสี เมลวินที่กำลังนึกคิดเรื่องคำขอพรก็ได้ยินเสียงฝีเท้าเข้ามาใกล้ จึงหันไปเอ่ยทักทายกับ [บุคคลปริศนา] ที่ย่างก้าวมา “ สวัสดีครับ ” “ แวะมาชมงานเหรอครับ ? ” เขาเอ่ยถามกับอีกฝ่าย ( มา+กันนน ชวนเดินเล่นทานขนมได้เลย ✨)

#MSG_SeaBreeze “ จกหมายเหรอ “ ” ขอพักผ่อนก่อน เดี๋ยวค่อยตอบกลับแล้วกันครับ “ ( เลทแบบอันลิมิต )

#MSG_finaltest [ สอบวิชาป้องกันตัวเบื้องต้น ] เมื่อได้เข้ามาในมิติพร้อมกับไม้กายสิทธิ์คู่ใจ ก็เป็นภาพที่เขาคุ้นเคยอย่างดี ระหว่างที่เตรียมจัดการกับอุปกรณ์การสอบ ก็ยินเสียง ‘ เป้าหมาย’ ที่ต้องจัดการ ว่าแล้วสัตว์ร้ายที่อยู่ในการทดสอบก็ได้ปรากฏกาย ครึ่งกระโหลกครึ่งแพะสูงยาวกว่าที่คิด แม้จะมองได้เห็นลาง ๆ ก็เริ่มที่จะเข้าใจแล้วว่า ของในปากมันคงเป็นเป้าหมายแน่แท้... (+)

#MSG_โรลปิด / @msg-oukami.bsky.social [ สวนสาธารณะเมืองมิโอริ | ช่วงกลางวัน ] ในวันสบาย ๆ เมลวินได้พาเจ้ามารุปปี้ออกมาเปิดหูเปิดตาด้วยการปิกนิกทานมื้อว่างพร้อมกับน้ำชาด้วยชุดลำลองสบาย ๆ สวมสเวตเตอร์ลายดอกไม้สีชมพูที่ดูแปลกตาไปจากเดิมกับชุดเครื่องแบบนักเรียนที่ใส่ยามปกติ ในวันนี้เขาไม่ได้พาแค่เหล่ามารุปปี้มาอย่างเดียวเสียหรอก.. (+)

#MSG_koinobori “ มาชมดอกซากุระเหรอครับ ? “ เมลวินก้มลงมองนกที่กำลังเกาะนิ้วชี้ของตนเอง ท่ามกลางซากุระเบ่งบาน สิ่ฃมีชีวิตอื่นก็คงจะชอบใจที่ได้อยู่ใต้ร่มเงาของดอกไม้สีสวย แม้สายตาจะมองเห็นไม่ค่อยชัดนัก แต่ก็รับรู้ได้ถึงสายลมเย็น ๆ พร้อมกับสีสันของซากุระจาง ๆ ท่ามกลางหมอกบดบัง ถือว่าเป็นเรื่องที่ดีสำหรับเมลวินในวันนี้จริง ๆ ( อวดสกินครับ มานั่งเล่นกันเถอะ ✨🌸)

#MSG_HELPkamimochi | รอบสะพาน “ ผมตัดไม้ไว้เรียบร้อยแล้วครับ ” “ อยากได้เพิ่มมั้ยครับ ? “ ชายหนุ่มทีพึ่งตัดไม้เสร็จสิ้นก็เดินมาถามผู้คนแถวนั้นเพื่อถามว่าไม้เพียงพอต่อการซ่อมแซมหรือไม่ แต่เคล็ดลับอะไรที่ทำให้เขาตัดไม้ได้เยอะขนาดนี้กันนะ ? ( มาเก็บตกกิจกรรมครับ พาคุณเขาไปตัดไม้มาครับ แต่ก็ทักทายได้ตามปกติเลยครับ !)

( ย้อนหลังวันเมด พบกับ เมดวินครับ 🗿🗿🗿 ✨)

#MSG_HELPkamimochi | #MSG_โรลเปิด ( บริเวณหมู่บ้านคามิโคจิ , ป่ารอบหมู่บ้าน ) เมลวินที่พึ่งปลูกต้นไม้และสมุนไะรบางส่วนบริเวณป่าเสร็จ เขาที่พามารุปปี้ที่นาน ๆ ทีจะพามาเดินเล่นด้วยมาช่วยงานเช่นกัน แต่ทว่า…ดูเหมือนพวกมันอาจจะน้อยใจเจ้าของที่สนใจแต่แปลงพืชจึงเข้าจู่โจมแบบไม่ทันรู้ตัว (?)จึงทำให้ล้มลงนอนกับพื้น คุณที่ผ่านมาเห็นจึง… ( ภารกิจง้อมารุปปี้เฉยเลย 🗿✨)

#MSG_โรลเปิด ( แยกรูท ) [ เรือนกระจกและต้นไม้ 4 ฤดู | ช่วงกลางวัน ] ภายในเรือนกระจก แสงแดดตกกระทบอย่างเป็นธรรมชาติ คุณที่แวะเข้ามาต้องการหาที่สงบเพื่อพักผ่อน แต่กลับพบเจอชายหนุ่มเรือนผมสีน้ำตาลประกายแดงกำลังพักผ่อนอยู่ต้นไม้มุมหนึ่งภายในเรือนกระจก จะทำอย่างไรต่อกับเขาดี ? ( มา + เดินมาทำความรู้จักหรือมาทักทายได้ครับ ✨ )

[ Melvin Side Story 01 : คืนรังสรรค์ของเหล่าแม่มด ] ( 23:00 น. | หอพักฤดูใบไม้ผลิ ) เมลวินที่พึ่งเดินกลับเข้าหอพักในเวลาดึก โดยปกตินั้นเมลวินจะกลับเข้าหอไว แต่เพราะความปั่นป่วนทางเวทย์สูง ดวงตาของเขานั้นกลับเปล่งแสงและมองเห็นเพียงแต่สิ่งมีขีวิตที่ยังมีชีวิตดีอยู่ แต่ถึงกระนั้น ผลของดวงตาที่เปล่งแสงเรืองรองยามวิกาลคืออะไรล่ะ (?)

“ นาน ๆ ที ได้แต่งตัวเพิ่มก็ดีเหมือนกันครับ ” “ ดูแปลกไปหรือเปล่า ? ” ( ขอมาย้อนหลังนะครับ 🥺🌸✨)

เมลวินที่จ้องมองถ้วยชาใบสีชมพูธรรมดา ๆ และผลลัพธิ์ที่ได้ก็หัวเราะเล็กน้อย “ คงโชคดีที่ตอนนี้ยังไม่มีเรื่องนั้น ” “ เอาไปจิบชาที่ห้องก็ไม่เลวครับ ” ใบหน้าของเขาเปื้อนรอยยิ้ม ดูท่าแล้วถ้วยชาใบนี้คงไม่เสียเปล่าที่ได้เกิดเป็นถ้วยชา เพราะได้ตกมาอยู่ในมือของคนที่ชอบจิบชาอย่างเขาก็คงจะได้อยู่ด้วยกันไปอีกนาน

เมลวินใช้มือลูบ ๆ ไปที่ผ้าเช็ดหน้าเล็กน้อยเพื่อเช็คดูลวดลายเพิ่มเติมจากการมองเห็นของตน ต้นอ่อน... ” เป็นลายที่น่ารักจริง ๆ ครับ “ เขาระบายยิ้มออกมาอย่างชอบใจที่ได้รับของขวัญ

เมลวินหยิบคุกกี้ขึ้นมากิน แต่แล้วจู่ ๆ มือของเขาก็ต้องได้พึ่งแรงจากไม้เท้า ผลของคุกกี้งั้นหรือ เขาคิดในใจ สภาพของเขาจึงดูเหมือนคนแก่ที่ใช้ไม้เท้าค้ำยันอยู่เสียอย่างนั้น ทว่าลมพัดปลิวเล็กน้อยตัวเขาก็กองลงไปกับพื้นเสียแล้ว... ( คุกกี้ช่างอันตรายจริง ๆ.... )

เมลวินที่แวะผ่านมาที่ชมรมการแสดงดูเสียหน่อยในช่วงที่หาเวลาออกมาเดินชมแต่ละชมรมเสียบ้าง แต่ใครจะไปคิดว่าเขาจะได้สิ่งนี่มา “ นี่มันยิ่งกว่าโพชั่นตัวที่เคยทานเลยนี่นา…” “ หวังว่าจะไม่เจอใครนะ ” เขาเอ่ยพึมพำกับตนเอง แต่แล้วจะเป็นอย่างนั้นหรือไม่…. ( แวะมาแกล้ง(?) มาบวกพูดคุยเล่นกันได้นะคะ )

#MSG_bunkatsu | #MSG_Potion “ อ๋อ… ” เมลวินได้ลองยาหมายเลขที่ 25 ที่เขาทานก็คงจะรู้ผลว่าเป็นอย่างไร ‘ตู้ม’ แต่ดูเหมือนว่ายาที่ได้ผลเกินคาดนั้นจะทำปฏิกิริยาอย่างดีกับเขาเสียแล้ว…. ( + พูดคุยเล่นได้ครับ )

#MSG_Nyugaku ( ย้อนอดีต ) [ Melvin Side Story 0 : 貝合わせ ] การจับคู่เปลือกหอยฮามากุริเพื่อคัดสรรพลังของตนเองนั้นเป็นธรรมเนียมที่มีมายาวนาน เพราะนั่นคือการตัดสินชะตาชีวิตของตนเองเช่นกัน ว่าชิกิและวิถีนั้นจะตรงกันหรือไม่ ย้อนกลับไปในช่วงที่เมลวินได้พึ่งเข้ามาในโรงเรียนมาโฮชิกิใหม่ ๆ ในหลายปีก่อน เด็กชายร่างสูงโปร่งที่ถือไม้เท้า (+)

“ ฝั่งทางชิบุอิซังได้ครบยังครับ ? ” เมลวินเอ่ยถามเจ้าตัวออกไป

( มาแปะเมลวินวัยแจ้มโตอิ่มนมค่ะ รุ่นนี้ร่าเริงสมวัยรอกินหนมอร่อย ๆ 🌸✨ )

“ เค้กก้อนใหญ่จังครับ “ ” ขอบคุณครับ “ ใบหน้าของเขาประดับด้วยรอยยิ้ม ( วันนี้เกิดแล้วนี่นา สุขสันต์วันเกิดเมลวินนะครับ 💖✨🎂🥳)

#MSG_onigiri ” โอนิกิริกุ้งอร่อยจังครับ “ เมลวินเอ่ยปากชมรสชาติ แต่ทว่า…กลับมีฟองสบู่ออกมาจากริมฝีปากทุกวาจาที่เอ่ยเสียนี่ ”ครับ ? “ ” ทำไมมีฟองสบู่ออกมาละครับ ? “ เขามีท่าทีทำตัวไม่ถูกเมื่อสังเกตเห็นฟองสบู่ออกมาจากป่กตนเอง ( + ได้ มาทักทายกันได้นะคะ✨🪄 )

( ไหน ๆ ก็ไหน ๆ แล้ว อยากเห็นวันที่คุณชายเค้าเขินหน้าแดงบ้างเหมือนกันนะครับ ❤️🌸✨🥸)

“ รอเดี๋ยวครับซากุไรซัง ” เมลวินถือวิสาสะรั้งมือไว้ก่อน แล้วหลังจากนั้นเจ้าตัวก็ใช้กลเล็ก ๆ น้อยๆ กับอีกฝ่าย ‘เป้าะ’ ภายในมือของอีกฝ่ายมีก้อนไดฟุกุใส้ถั่วแดงวางแหมะที่มือของเขาเอง “ เอานี่ไปทานด้วยสิครับ อร่อยนะ ” เขาเอ่ยพร้อทกับใบหน้าประดับรอยยิ้ม “ ไว้เจอกันใหม่เหมือนกันครับ ” ( ให้ขนมก่อนไปคับ ขอบคุณที่มาโรลด้วยกันนะคะะ 🌸✨ )

“ ครับ ครึ่งอังกฤษครับ ” เมลวินพยักหน้าให้แทนการยืนยันคำตอบกับอีกฝ่าย “ ไม่เป็นไรครับ ผมยินดีช่วยอยู่แล้วครับ ” เขาเอ่ยปากพร้อมกับมือที่ค่อย ๆ เซ็น ใช้เวลาไม่นานก็ยื่นกระดาษให้กับอีกฝ่าย “ เรียบร้อยครับ ” “ ใช้เวลานานนิดหน่อย ต้องขออภัยด้วยนะ ” บนกระดาษลายเซ็นปรากฎเป็นลายเซ็นของเจ้าตัวที่มีกิมมิคเล็ก ๆ บนลายเซ็นที่สื่อถึงเจ้าของกระดาษด้วยเช่นกัน

เมลวินที่ได้ยินดังนั้นจึงผงกหัวน้อย ๆ พร้อมกับหยิบกระดาษลายเซ็นมาเซ็นอย่างว่าง่าย เขาใช้เวลาอ่านอยู่ระยะหนึ่งกับเพ่งสายตา แล้วจรดปากกาเซ็นลงในกระดาษ “ เรียบร้อยครับ ” เขายื่นกระดาษให้กับอีกฝ่ายเมื่อลงลายเซ็นเสร็จ พบว่าเขาแอบเติมรูปเล็ก ๆ เป็นกิมมิคเวลาเซ็นให้คนอื่น ๆ เช่นกัน “ ผมไซโตะ เมลวินนะครับ อยู่ชั้นไคกะ ” “ ยินดีที่ได้รู้จักนะครับ ” เขาเอ่ยแนะนำตัวตามหลัง

ใบหน้าเปื้อนรอยยิ้มที่ดูเป็นมิตรนั้นแสดงถึงตนเองไร้พิษสงไม่ได้มีเจตนาร้ายอย่างใด “ ผมว่าคุณดูแข็งแกร่งครับ หน่วยก้านใช้ได้ ” “ ฝากลงชื่อตรงนี้ให้หน่อยนะครับ ” เมลวินชี้กระดาษที่ดูจะไม่ตรงกับที่เขียน แต่ก็พยายามจะชี้ให้อีกฝ่ายเห็นอย่างนั้น

#MSG_nyugaku | #MSG_2B “ ไซโตะ เมลวินครับ ” “ ในปีนี้ผมฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะครับ " ใบหน้าของชายหนุ่มเรือนผมสีน้ำตาลประกายแดงสว่างประดับด้วยรอยยิ้มที่เป็นมิตรเอ่ยแนะนำตัวกับเพื่อนร่วมชั้นปี ไม่ยักรู้ว่ารอบ ๆ ตัวเขานั้นมีออร่าหรือกลีบดอกไม้มาจากแห่งใด คงจะเป็นกลลับของเจ้าตัวอีกทีกระมัง... ( สกินแนะนำตัวมาแล้วครับ 🌸✨🙌)

เมลวินเห็นอิริยาบถของสาวน้อยตรงหน้าที่ยื่นสิ่งของบางอย่างให้ ค่อย ๆ อ่านบัตรนักเรียนของอีกฝ่าย แล้วจึงพยักหน้า และทำท่าภาษามือช่วยการสื่อสาร ‘ ยินดีที่ได้รู้จักนะครับ ’ ก่อนจะยืดตัวและพาอีกฝ่ายเดินไปยังหน้าทางเข้าหอพักหญิง เขาหยุดเดินแล้วหันมาพูดคุยกับคู่สนทนาตัวน้อยที่เกาะผ้าคลุมเขามาจนสุดทาง “ มาถึงแล้วครับ มีอะไรสงสัยเพิ่มเติม ลองมองหาหัวหน้าหอได้เลยนะ ” (+)

(จำลองสถาณการณ์หากเมลวินได้ยินคนพูดคุยกัน ตาไม่ดีแต่หูดีครับ 👀✨)

“ ขอบคุณครับ “ เมลวินรับกระดาษมาแลหน้าประดับรอยยิ้ม เขาลูบใบกระดาษล่าลายเซ็นและเพ่งสายตาอ่านช้า ๆ “ โท..โย สินะครับ ” “ผมไซโตะ เมลวิน อยู่ชั้นไคกะครับ ” เขาโค้งน้อย ๆ ให้ เขาเองพอจะคุ้นหน้าคุ้นตาอยู่บ้างเล็กน้อยเพราะเขาเองก็อยู่หอเดียวกันกับอีกฝ่าย