綿貫 綿音 || 3-D ||
@ska-watane
RP_Account|| #SKA_Commu Doc : Status: ※ กลับจากพักฟื้นแผลผ่าตัดแล้วค่าแต่ตอบช้าหน่อยนะคะ ※ on update patch..ตลค. จอยได้ทุกโพสตอบโรลทุกวันแต่ random active ถ้าไม่ได้ตอบเกิน1วันฝากสะกิดกน่อยนะคะ แจ้งเตือนอาจจะดันตก…Orz
“ดูว่างเหรอ?“ “อืม…ก็คงจะแบบนั้นละมั้งครับ…ฮะๆ—“ “ดังนั้นถ้ามีอะไรอยากให้ช่วยก็บอกได้นะครับ ต้องเกรงใจ” ”เห็นอย่างงี้ผมไม่ใช่เด็กหรือปี1หรอกนะครับ🙂↕️“ || #SKA_Commu || #SKA_pin || Watanuki Watane || 綿貫 綿音 ||166/57 || Y.3-D || ชมรม : กลับบ้าน ||คาร์ไม่มีใบโค อยากเล่นอะไรทักได้เลยค่ะ Cr.This picture comissioned from : ˚✿˖°麥姆穆⋆˚✿˖°
“หวา~น่าทานมากเลยครับ ✨“ รับมาด้วยความยินดีจากนั้นก็ตรงไปซื้อกาแฟมาเตรียมกินคู่กัน
“อ่ะ…เอ…” พยายามนึก..แต่สุดท้ายก็นึกไม่ออกหรอก แต่เพราะไม่อยากให้อีกฝ่ายรอนานเลยรีบพูดแบบนั้นออกไป… “งั้นเอาเป็น” “เพลงที่ดูเหมาะกับผมแทนแล้วกันครับ” ยากไปรึเปล่านะคำขอแบบนี้(…)“
ป๊อก! เสียงกับสัมผัสจากลูกที่กระทบไม้ก็ทำให้คืดว่าเขาเองก็น่าจะไปได้สวยรึเปล่านะกับกีฬานี้ ป๊อก “อ้ะ ?! “ จนกระทั้งเสียงที่2กับสัมผัสจากลูกบอลที่ตกลงบนหัวของตัวเขาเอง ทำให้คิดว่า ”ได้ยังไงกันล่ะเนี่ย?!“ สงสัยจะยังอีกยาวไกลนะ ( ´ཀ` )”
เป็นช่วงเวลาที่มีความสุขและรู้สึกผ่อนคลายอย่างมาก ถึงจะถักเป็นอยู่แล้วแต่ก็ได้คำแนะนำดีๆจากอีกคนพอสมควรได้ถักลายที่ไม่เคยทำ นี่เป็ยอะไรที่ดีมากๆเลยล่ะ “ขอบคุณสำหรับของรางวัลนะครับ!“ รับคุณจิ้งจอกมาถือไว้กับตัว “จะดูแลอย่างดีเลย!”
“อ้ะ!” อุทานขึ้นเล็กน้อยหลังจากจิบครั้งแรกอย่างกล้าๆกลัวๆเพราะเขาไม่ค่อยสันทัดกับอะไรที่ขมปี๋นี่สิแต่ปรากฏว่า… “ทานง่ายกว่าที่คืดนะครับเนี่ย“
“…“ ยืนนิ่งค้างอยู่พักใหญ่เพราะจำได้ว่าเห็น แต่ตอนจะเรียกคนในชมรมมาดูมันก็ไม่มีซะแล้ว พอซักคนในชมรมเดินมาถึงวาตาเนะเพียงเสตาไปทางอื่นแล้วก็พูดเสียงเบา “อ่า…“ เขาว่ากันว่าหากเห็นหรือรู้สึกแปลกๆ ต้องไม่ทัก ต้องไม่ทัก ต้องไม่ทัก ต้องไม่ทัก เขาไม่รู้และไม่ได้เห็นอะไรทั้งนั้น …นี่แหละถูกต้องแล้ว… ”ม…ไม่เจออะไรเลยครับ” คืนรูปให้ด้วยรอยยิ้มและน้ำเสียงปกติ แต่เหมือนจะหน้าซีดนิดหน่อย
“หวา…💧” เพราะข่วงนี้วอกแวกเอาแต่คิดไปเรื่อยละนะ แต่ ในฐานะอดีต สมาชิกชมรม ก็รู้สึกอายชะมัด (ᵕ—ᴗ—) “ข…เข้าไปดึงออกเองได้ไหมนะ” ไม่อยสกให้คาอยู่แบบนั้นเลย!!
มองเพื่อนร่วมห้อง เลิ่กลั่กสุดๆ(…) “อ…ออมมือให้ด้วยนะครับ ฟูจิโมโตะซัง—“
“???” ความรู้สึกนี้นี่มัน… ใส่ส่วนผสมผิดรึเปล่านะ.. หยั่งกะในมังงะแบบ..คิดจะ หยิบน้ำตาลแต่เป็นเกลือยังไงงั้น แต่เพราะมีแยมผลไม้มาให้ด้วย ก็หวานๆเค็มๆ “ก็อร่อยดีครับ???“ ตอบไปตามจริงแม้เสียงจะดูมึนงงก็ตาม
((เมื่อคุณไม่มีทักษะด้านการแสดง)) ((แต่ตอนเม้ามอยดันอินจัด—)) ((ส่งน้องมาถือพร้อบเล่นค่ะ แหะะะ))
“???” รับมาอย่างมึนงงขนมยังไม่เท่าไหร่ เพราะเห็นว่าแทนชิไนของชมรม แต่คูปองสะดวกซื้อนี่.. “เอ…” นี่สินะที่เรียกว่า…ของกำนัล “ว…ไว้เจอกันนะครับ” แต่ถึงอย่างนั้นวาตาเนะก็ตอบกลับอีกตน แม้คำว่าเจอกันจะยังไม่ได้หมายถึงว่าที่ชมรมเลยก็ตาม
“ฮะๆ…อย่างนั้นหรอกเหรอ“ หัวเราะน้อยๆหลังอ่านข้อความจากคุกกี้ ก็รู้สึกดีใจอยู่หรอกแต่จะโมเม้นสบตาก็ไม่ใช่อะไรที่จะเกิดขึ้นได้บ่อยซักหน่อย แต่ถึงอย่างนั่น “…” ก็เผลอแอบเหลือบมองข้างๆจนได้(…)
#SKA_tanabata เพราะว่าไม่รู้จะขออะไรดี จึงเปลี่ยนมาเที่ยวไล่เดิน อ่านคำขอของคนอื่นเอาแทน บ้างก็จริงจัง บ้างก็ตลก บ้างก็ยาวเหยียด108สิ่ง ทั้งที่กระดาษก็แผ่นแค่นี้ แต่… การที่ยังมีสิ่งที่อยากได้ อยากทำอยู่เนี่ย…ดีจังเลยนะ เอาเป็นว่าแม้จะไม่รู้จักกัน ไม่รู้ว่าเป็นใครแต่ก็ขอให้ ประสบความสำเร็จในสิ่งที่เขียนไว้นะ พยายามเข้าล่ะ! อ่ะ..เมื้อกี้นับเป็นคำขอรึเปล่านะ? เอาไปเขียนได้ใช่ไหม? 🎋✨
#SKA_ตรวจเครื่องแบบ ทุกคนในบริเวณนั้นจะสภาหรือนักเรียนรวมเขาเองก็อึ้งกับสิ่งที่เกิดขึ้น ล…หลงกลเจ้าหมาให้ซะแล้ว!! (´°̥̥̥̥̥̥̥̥ω°̥̥̥̥̥̥̥̥｀) วาตาเนะที่ตั้งสจิได้ในฐานะผู้เสียหาย รีบลุกออกจากแถวตามเจ้าหมาไป ส่วนจะกลับมาได้ตอนไหนนั้น… ก็ไม่แน่ใจเหมือนกัน ได้แต่หวังว่าทางสภาที่เห็นเหตุการณ์ครบทั้ง6คนจะเห็นใจเขานะ…||ll”orz”ll||
#เปิดโรล_SKA ||โกงเวลา || แยกรูท || ณ โรงอาหาร ระหว่างวันที่ 20-24 เวลา : 12:30 ==== เพราะว่าอาจารย์ปล่อยเร็วดังนั้นเขาจึงลองรีบไปที่โรงอาหารดูและเลือกต่อแถวที่ร้านข้าวหน้าเนื้อทาเครุคุง ก็คิดว่าตัวเองมาไวแล้วนะแต่แถวก็ยังยาวเลยคิดว่าชวดแน่แล้วตอนที่ถึงคิวตัวเองจึงสั่งอุด้งแทนด้วยความเคยชิน ”ตายจริงไม่ได้สั่งข้าวหมูตุ๋นเหรอจ้ะ“ +
#3D_SKA #SKA_ComeBack เมื่อถึงเลขที่ของตัวเองวาตาเนะก็ลุกขึ้นจากที่นั่งกลางห้องเรียนตรงไปเขียนชื่อตัวเองลงบนกระดาน “วาตานุกิ วาตาเนะ ครับ” “ยินดีที่ได้รู้จักนะครับ” แนะนำตัวสั้นๆเรียบง่ายไม่ได้โดดเด่นอะไรเมื่อเทียบกับคนอื่นจากนั้นก็ก้มหัวโค้งตัวน้อยๆแสดงถึงการขอเนื้อฝากตัวกับทุกคนแล้วกลับไปยังที่นั่งตนเอง ไม่ว่าคนถัดไปจะพร้อมหรือไม่แต่การแนะนำตัวของวาตาเนะก็จบลงเพียงเท่านี้
#SKA_GenderSwap อยู่ๆก็เป็นแบบนี้ไปซะแล้ว ว่าแต่สภาพแบบนี้… ไปรร.ได้จริงๆนะเหรอ?!?! ======= ((หาคนทำผมให้หลายอัตราเลยค่ะ(…))
”ไหนว่าไม่ได้งีบไง“ เลิกคิ้วสูงหลังจากเห็นอีกคนเนียนแอคอยู่นานแล้วท้ายที่สุดก็ไหลตามคำพูดเขาจน… “ยอมรับแล้วสินะ“ …ว่าเพิ่งตื่นน่ะ… ว่าแต่…หมอนี่โดนเบสจากหูฟังระเบิดหูระหว่างหลับจนน้ำในหูกระจายไปแล้วรึไงถึงได้ฟังอะไรผิดเพี้ยนขนาดนี้… ก่อนหน้านี้บอกให้เข้าหอประชุม สุดท้ายเป็นจะโดด และกะไหลเข้าห้องพยาบาล ล่าสุดยังจะเป็นชื่อเขาอีกแถมแต่ละชื่อที่เดานี่…จงใจหาเรื่องกันรึเปล่าเนี่ย!?!?
สัมผัสได้ถึงแรงกดทับเล็กๆที่หัว พอได้ยินเสียงร้องจิ๊บก็หัวเราะออกมาเบาๆติดสับสนนิดๆ “ฮะๆ” อันนี้มาให้กำลังใจ หรือว่ายังไงกันนะ?
#SKA_ComeBack || #เปิดโรล_SKA เวลา 6:00 ณ ทางเดินไปยังบอร์ดเช็คชื่อ วาตาเนะเลือกมาโรงเรียนแต่เช้าเพื่อที่จะมาเช็คชื่อในระหว่างที่คนยังน้อยๆจะได้เอากระเป๋าไปวางไว้ที่ห้องเรียนก่อนและได้เดินเข้าห้องประชุมสบายๆ แต่… ป๊าบ—!! อยู่ๆตัวเองก็ล้มหน้าคว่ำอย่างรุนแรงไม่พอของในกระเป๋าดันหล่นกระจายราวกับหว่านแจก ได้กลิ้งไปทั่วบริเวณทางเดิน +
#เปิดโรล_SKA ณ ร้านเสื้อผ้า เวลา10.00 วาตาเนะยืนตรงมุมเสื้อนักเรียนในมือถือ patches สำหรับติดเสื้ออยู่2-3ชิ้น “น่ารักจังเลยน้า…นิ่มด้วย” ปลายนิ้ววนลูบสัมผัสผิววัสดุจ้องมันตาปริบๆ “ถ้าติดที่คาร์ดิแกนของโรงเรียน หรือ เสื้อเชิ้ตคงจะดูดีไม่น้อยเลย” อย่างน้อยเวลาหยิบเสื้อมาใส่ก็จะดูมีอะไรขึ้นมาบ้างแต่.. “จะผิดกฏรร.ไหมนะ?” ======= Cr.ภาพอยู่ในaltค่ะ