(ยินดีค่ะวิลลาฟ ยินดีต้อนรับ)

“ได้เลย”ที่หยิบชุดเหลืองชมพูที่เป็นคอแล็คชั่นหน้าร้านมาเปลี่ยน แปลกตาเป็นบ้าเลย ปกติใส่แต่สีเรียบๆเข้มๆ “ฉันเสร็จแล้ว” ออกมารอเวนดี้เพื่อรอความคิดเห็น “ฉันดูเป็นไง ตลกใช่ไหม?” เธอถามไม่ค่อยมั่นใจเสียเท่าไหร่ แต่การลองอะไรใหม่ๆก็ไม่แย่

“สีฟัาก็เหมาะกับเธอนะ ชอบสีอะไรละ” เลือกมา1ชุดให้ดู “เผื่อฉันจะได้ช่วยเลือกได้”

“คนเราก็มีขาขึ้นลงทั้งนั้นเหละยะ” ถึงสภาพตอนนี้จะน่าสมเพชจนไม่อยากจะเคยรู้จักก็เหอะ “ฉันก็เลือกคนไหม!” แว้ดไปที พอมาถึงก็ลงแต่โดยดี “เดี๋ยวก่อน” วิลโลว์ล้วงกระเป๋าแล้วโยน bloodstone ให้ ความหมายมันคือความกล้าหาญและอดทน แต่แม่นี่คงไม่รู้หรอก “ฉันให้” แทนคำขอบใจ ถึงยัยนี่จะหัวเราะดังสุดแต่ก็ช่วยละนะ

02 july | บนเวที -For get you- “You want to forget you” “Yeah! forget me too” but I can’t get you out of my mind - -Girlfriend- “Hey hey you you I can be your girlfriend” still playing the drum Yeah I could be … How do I can

“เข้าใจเลยละ” หลายๆกีฬาก็ต้องการความเยาว์พอจ่ายเงินก็ไปดูเสื้อผ้า คอเลคชั่นซัมเมอร์ แต่เธอไม่ใช่ซัมเมอร์เกิร์ลสักเท่าไหร่นัก วิลโลว์สังเกตว่าเวนดี้มีบางอย่างอยากจะพูดแต่เธอคิดว่าอาจจะไม่ถึงเวลา "ฉันเหรอ?“ ความเห็นของเธอน่ะนะ ”มันก็สนุกดีอย่างเธอว่า แต่ก็ไม่ทำให้ฉันรกสมองหรอก“ ยืนดูหุ่นโมเดลที่ใส่ชุดซัมเมอร์สีสดใส “ให้ตายสิฉันใส่ชุดแบบนี้ไม่ได้แน่” ชี้แล้วหัวเราะเบาๆ +

“ไง” วิลโลว์มาถึงก็ทักทายสั้นๆ น่าแปลกที่ไม่ค่อยเจอกัน ต้องนัดเท่านั้นรึไงหมอนี่นิ “รีบไปกันเถอะเวลามีน้อย” วันนี้ลุคของเธอค่อนข้างแปลกตาเสื้อยืดสีขาวกางเกงยีนส์ขาสั้น รองเท้าผ้าใบ ถึงจะราคาแพงทั้งตัวแต่ก็มาลุคสบายๆ เดินไปยื่นตั๋วแล้วเข้าไป “นายยังแต่งตัวสบายเหมือนเดิม” ถ้ามองจากชุดผ่านๆก็ไม่รู้หรอกว่ารวย “อยากเล่นอะไรก่อนละ เล่นสักอย่างสองอย่างค่อยหาอะไรลงท้องก็ดี”

ก็ปิดเทอมแบบคนมีสปอนเซอร์จะทำไรได้มากล่ะ “ตลกดีเหมือนเราจะไปเมืองศิลปะกันทั้งคู่” ยกยิ้มมุมปาก หลังจากกดมือถือเสร็จ รถของวิลโลว์ก็มาจอด คนขับรถลงมานำกล่องสี่เหลี่ยมสีดำยื่นให้วิลโลว์ เธอเปิดเช็คดูแล้วมอบให้บาร์นาบี “ฉันให้” มันคือ Enstatite ที่เธอเคยบอกว่าเป็นสีตาของเขา อย่างน้อยเธอก็ยังจำเรื่องนี้ได้ นี่คือความใส่ใจของเธอว่าเขาน่ะ พิเศษจริงๆ +

หนึ่งชั่วโมงต่อมา วิลโลว์ยืนรอในชุดเดรสสีแดงเข้มกระโปรงซีทรู “ช้าเป็นบ้า” บ่นคนเดียว จากนั้นก็มีรถสีดำคันหรูมาจอดคนขับรถลงมาเปิดประตูให้เธอ แต่ยังไม่ขึ้นรถรอดูชุดของเบนวาก่อนถ้าไม่โอเคก็จะไล่กลับไปเปลี่ยน หวังว่าเขาจะมีชุดดีๆนะ

#Roleplay_SSA [โรลเปิด|ช่วงเวลาพัก|ลานน้ำพุ|แยกรูท] “โอ๊ย!!” ร้อยวันพันปีไม่เคยเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นกับวิลโลว์ คอร์บริน ส้นสูงของเธอหักจนล้มเป็นแผลถลอก แถวนั้นมีคนอยู่พอสมควร บ้างก็หัวเราะคิกคักที่เธอเสียฟอร์ม เสียงพูดคุยก็ดังไม่หยุดหย่อน โดนนินทาสินะ... แหงละเธอก็มีคดีร้ายกาจกับคนมากมาย ได้แต่ทำหน้าตึงขมวดคิ้วกับสภาพ ทั้งโกรธและขายหน้า สาบานว่าจะเอาคืนให้หมด

“สวัสดีตอนบ่ายลู” เธอทักทายอย่างคุ้นเคยสีหน้าเรียบเฉย เอาจริงๆเธอไม่รู้ควรจะทำหน้ายังไง วิลโลว์มาในชุดเดรสสีแดงสีโปรด พร้อมกระเป๋าถือใบเล็ก “เสื้อเข้ากับนายดีนะ” เขาเหมาะกับสีสดใสดั่งเช่นตัวเขา เธอเอ่ยชมพลางนั่งลง วิวยังดีเหมือนเคย “ดูเหมือนเทอมหน้าจะเป็นเทอมสุดทัายของนายแลัว” พูดเสียงเรียบแต่แอบเศร้านิดหน่อย “มีอะไรทานบ้างละ”

#COOP_SSA (ฝากยัยจิ๋วตัวแสบด้วยนะคะ อื่นนอกจากนี้เสนอได้เลย💞)

#SSA_Commu Willow Corbryn | Yeah 12 | Golf| Sponsor:Hallaway …=บรรยาย “…”=คำพูด […] = โซเชียล (…)=ผปค. Doc: bit.ly/4vrVVH8 (ทัก โค โรล DM ได้ตลอดเลยค่า💕)

วิลโลว์ไม่ได้ตอบรับคำชวนของเขา แต่ทำไมกันนะ พอเห็นมากับคนอื่นรู้สึกหงุดหงิดแปลกๆ เธอไม่เข้าใจเลยจริงๆ

เธอได้ไส้กรอกFrankfuter ของชื่อดังจากเหมือนFranfurt น่าทานมากทีเดียวหวังว่าจะรสชาติจะเหมือนที่เคยกินนะ “อิจฉาละสิฉันแบ่งให้ก็ได้” ตัดชิ้นเล็กๆแบ่งไว้ให้ชิม เพราะมันอร่อยเกินไปแถมตีกลองก็ใช่พลังงานเยอะจะตาย “มาดูกันว่านายจะได้อะไร” มั่นใจว่าของตนอร่อยกว่าอยู่ละอ่ะนะ ก็ยิ้มแบบมั่นๆใส่

“ก็เอาสิ” ตักดาวลุ้นรางวัลใช้ดวงอีกแล้วสินะ “ของฉันต้องดีกว่าแน่” ถึงจะใช้ดวงก็ไม่วายวกมาแข่งอยู่ดี วิลโลว์จ่ายเงินตามแล้วหยิบที่ตักมาตัก เธอเลือกตามสันชาติตยาน ว่าดวงนี้เหละ รางวัลใหญ่แน่นอน เดินไปรับรางวัลด้วยความมั่นหน้ามั่นใจ พอเห็นของที่ได้ถึงกับตาโต “นี่มันบ้าอะไรเนี้ย!?” โถ ถ้วย กระถาง หน้าตาแปลกประหลาดที่ไม่ใช่รสนิยมของเธอเลยสักนิด “ฉันจะเอาไปทำอะไรได้ยะ!” +

(มาแปะภาพวิลโลว์ผมยาวค่ะ แต่เจ้าตัวคงไม่ไว้ ชอบผมสั้นมากกว่า😂👠)

(@archibald-ssa.bsky.social แปะมม. วิลโลว์กับอาร์ชีโต้วาทีกันค่ะ 🥰)

03 - Rollin’ ภาพของสาวน้อยตัวเล็กกับกลองชุดใหญ่ที่กำลังบรรเลงเพลง วิลโลว์ตีกลองด้วยจังหวะหนักแน่นไปตามเสียงเพลง การตีกลองเป็นอีกหนึ่งความสามารถที่เธอมี แถมทำได้อย่างยอดเยี่ยม ไม่ว่าจะเจออะไรชีวิตยังคงต้องหมุนต่อไป ”Keep Rollin’”

ขึ้นชื่อว่าเกมมีเหรอ วิลโลว์จะพลาด แต่ใครจะไปคิดว่าเธอจะเก่งไปซะทุกด้านขนาดนี้ อย่างมากก็หวังว่าได้เกินครึ่งแต่นี่ได้ทั้ง10ห่วงเลย “หึ ของกล้วยๆ” ยืนเชิดหน้ารอรับรางวัลอย่างผู้ชนะ

"ถ่ายไปเถอะย่ะ“ ถ่ายสักพันรูปหมื่นรูปต้องมีดีสักอันน่ะ โยนมือถือแบบยัดให้ ไปหยิบถุงกอล์ฟมาตั้งท่า ทีเผลอนิดหน่อย “เอากดถ่ายเลย” เธอออกคำสั่งเสร็จก็ตั้งท่านิ่งๆก็ต้องถ่ายให้สปอนเซอร์นี่ จริงจังสิ

#DormParty_SSA | 19 apr ย้อนหลัง “Willow The Widow” มาในชุดแม่หม้ายไว้ทุกข์ให้สามีที่เธออาจจะเป็นคนจัดการเสียเอง (+ได้ตามสบายค่า)

โรลเปิด | แยกรูท | ระหว่างทางจากหอพักไปสนามกอล์ฟ | 3:35 PM "เฮ้อ ฉันเลื่อนวันไม่ได้แล้วด้วย“ วิลโลว์ คอร์บรินเด็กสาวที่มีรูปร่างเล็กกำลังแบกถุงกอล์ฟขนาดใหญ่พอๆกับตัวไปด้วย บ่นไปด้วย เธอพึ่งได้ถุงกอล์ฟชุดใหม่มา และต้องไปถ่ายโปรโมทส่งให้สปอนเซอร์ ปกติ เธอมักจะทำในวันหยุด เพราะมีคนคอยช่วย แต่ครั้งนี้เวลากระชั้นชิด ”ถ้ามีใครโผล่มาแบกให้ตอนนี้ ฉันยอมจ่ายเลย“ ได้แต่บ่น

(เล่นด้วยค่ะ inspriration วิลโลว์><)

(มองตาขวาง) “ชิ” หมอนี่ก็ไม่เคยไปเหรอได้เวลาพึ่งมือถืออีกแล้วสิ ยื่นแก้วไวน์ฝากถือแล้วควักมือถือออกมาเสิร์จดู ถ้าหาที่ไม่ไกลมาก ละก็ “นี่ไง500เมตร Willow's hand" แน่นอนละว่าเตะตาเพราะชื่อไล่ดูๆไปบรรยากาศก็ไม่เลวถึงจะไม่ได้หรูอะไร แต่ก็ดีการงานสังคมที่มีแต่คนโอ้อวดกันเป็นไหนๆ “รีบดื่มไวน์ให้หมดแล้วเราจะไปกัน” เหลือเพียงก้นขวดเท่านั้นคนละสองจิบคงหมดพอดี (+)

“นายสินะไฮยาซินธ์ โลวาโต้” เดินตรงดิ่งเข้ามาพร้อมสวมชุดขี่ม้าแบบเต็มยศ เธอดูตัวเล็กกว่าปกติเพราะเล่นกีฬามันใส่ส้นสูงไม่ได้ ไม่ว่าจะเก่งแค่ไหน “ชื่อคงไม่ต้องบอก เอาเป็นว่านายคงจะเก่งพอที่จะสอนฉันได้” กอดอกพูดจาไม่เป็นมิตร ก็ถ้าไม่เก่งพอจะมาสอนคนฉลาดแบบเธอได้ไง “ถ้าจับได้คนห่วยๆมาสอนก็เสียอารมณ์แย่” เธอก็ไม่ได้พอใจหรอกนะที่ต้องมาให้คนอื่นสอนยิ่งเป็นนักเรียนเหมือนกันด้วย

(คุณหนูวิลโลว์ สกินออกงานล่าสุดค่ะ🥰)

พอได้คำตอบไม่ได้ดั่งใจก็เบะปากใส่ เหอะไม่ช่วยอะไรเลย งั้นขอเลือกตามใจแล้วกัน เธอเดินไปหยิบขวดสีชมพูมาฉีดใส่ ไอวี่ กลิ่น ไม่ฉุน ดอกไม้ที่สดชื่น “อันนี้ก็ใส่ออกงานได้” พอดมดูแล้วมองภาพลักษณ์ใหม่เอี่ยมของคนตรงหน้าที่ปั้นเองกับมือ อืมเข้ากันอยู่แหะ “ฉีดแต่ดาวิดอฟไปทุกงานน่าเบื่อแย่”

ค่อยๆเดินเข้าไปใกล้ๆจรดส้นสูงสีแดงลงบนเท้าของเขาอย่างตั้งใจ “ฉันบอกให้” แผ่รังสีอำมหิตเงยหน้ามองตาเขาถึงผมจะบังก็เถอะ “ดื่มให้หมดย่ะ”