"ขอบคุณฮะ ผมก็ให้ของอร่อยๆ พี่ด้วยนะ!" วาดไทยากิเบี้ยวๆแถมให้ด้วยหนึ่งตุว กระปุกออมสินของมิตสึรุคุง: +100 +100 เยน ยอดปัจจุบัน: 900 เยน

"เอ๋ ห้าร้อยเยนเหรอฮะ ( ･ω･)!! ขอบคุณฮะ ผมวาดเพิ่มให้นะ!" กดดันคับ ตั้งใจวาดหน้ากากสุดฝีมือเลยนะ กระปุกออมสินของมิตสึรุคุง: +500 เยน ยอดปัจจุบัน: 700 เยน

ดูเหมือนว่าเจ้ากุ้งทอดจะรับรู้ได้ถึงความคาดหวัง "จะทำให้เต็มที่เลยฮะ!" กระปุกออมสินของมิตสึรุคุง: +100 เยน ยอดปัจจุบัน: 200 เยน

"ขอบคุณฮะ!" กระปุกออมสินของมิตสึรุคุง: +100 เยน ยอดปัจจุบัน: 100 เยน

มิตสึรุคุง พรีเซนเตอร์ร้าน (?) กำลังหาค่าขนมพิเศษช่วงฤดูร้อนอยู่นั่นเอง หยอดเงินใส่กระปุกออมสินของมิตสึรุคุงแค่ห้าสิบเยน (จะทิปก็ไม่ว่า) เพื่อแลกกับภาพเหมือนของคุณเอง! [เมนชั่นหยอดเหรียญแลกภาพ(ไม่)เหมือนได้ตรงนี้ 🦭💰]

#MSG_Natsumatsuri 🧀ชีสที่อร่อยที่สุดในมิโอริ🧀 ชีสจากร้านขายของชำกาลาเทียถูกหยิบมาทำราเคล็ต (raclette) ราดบนขนมปังและมันฝรั่งอบ พร้อมท็อปปิ้งให้เลือกตั้งแต่เห็ด แฮม มะเขือเทศ และอื่นๆ มากมายมหาศาล มีเสียงเล่าลือว่ากินกับอาหารจากร้านอื่นก็อร่อยไม่เลวเลย แต่นอกจากชีสราเคล็ต ดูเหมือนจะมีป้ายโฆษณาอะไรบางอย่างวางอยู่ข้างๆ ในราคาห้าสิบเยน..?

#MSG_Natsuyasumi หลังจบการสอบซ่อมวิชาปรุงยา หนึ่งในอาจารย์ประจำวิชาก็กลับไปอยู่ในเมืองเช่นกัน ยาเซนเดินไปมาระหว่างบ้านในเมืองกับร้านขายของชำที่เป็นหุ้นส่วน ช่วยหยิบจับเตรียมงานออกร้าน แต่ ถ้าสังเกตดีๆ ดูเหมือนว่าหน้าตาเขาในช่วงนี้จะไม่ 'เรียบกริบ' อย่างทุกที?

(2/2) แต่ความทรงจำเท่านั้นที่เป็นของเขาเพียงผู้เดียว— เป็นสิ่งเดียวเท่านั้นที่ยาเซนจะไม่ยอมให้— - ถ้าลืมก็สร้างใหม่ คงไม่เป็นไร —ไม่ยอมให้..

#MSG_KagamiYoKagami (1/2) ความรู้สึกบางอย่างทิ้งตัวลึกในอก ทุ้มแผ่วเหมือนความว่างเปล่า อาหารมื้อก่อนหน้า ครัวที่แคบลงเพราะมีผู้ใช้งานเพิ่มขึ้น ครั้งแรกที่มีกลิ่นข้าวหุงสุกในตอนเช้า ครั้งแรกที่..

#MSG_โรลปิด w/ @msg-seo-seo.bsky.social [ ที่อยู่อาศัยเขตซัทสึมะ | ช่วงสายวันหนึ่ง สัปดาห์ที่สองของเดือนมิถุนายน ] "ผมเพิ่งรินน้ำเสร็จพอดี คุณอยากทำสวนเลย หรือว่านั่งพักก่อนดีล่ะ?" เจ้าบ้านปรากฏตัวอยู่ที่ริมรั้ว มือหนึ่งเท้าคาง ยิ้มต้อนรับแรงงานทำสวนไร้ค่าจ้างประจำวันนี้ "ผมพลิกหน้าดินทิ้งไว้แล้วอย่างที่บอก แต่ นอกจากนั้น.. ต้องพึ่งมือคุณด้วยแล้วละ"

#MSG_finaltest 【魔法薬】 วันสอบ ห้องเรียนปรุงยายังให้ความรู้สึกเดิมๆ อาจารย์โชจิยังทำอะไรน่าสงสัยอย่างเดิม และอาจารย์ยาเซนก็ยังเดินมายืนดูหม้อปรุงยา ยิ้ม และจากไปโดยไม่พูดอะไรอย่างเดิม แต่เมื่อมีข้อสอบอยู่ตรงหน้า ก็อาจทำให้รู้สึกหนาวสันหลังขึ้นแปลกๆ? Doc: docs.google.com/document/d/1... ผู้คุมสอบ: @msg-yasen.bsky.social | @msg-shouji.bsky.social

#MSG_chienoame "คงบอกข้อสอบไม่ได้หรอกครับ แต่ถ้าเป็นคำถามเกี่ยวกับบทเรียน ผมก็พอจะตอบให้ได้นะ" ช่วงสุดสัปดาห์ หนึ่งในอาจารย์วิชาปรุงยายังแวะเวียนไปที่หอสมุดอย่างเคย ถึงจะไม่ได้ช่วยติวให้ใครเป็นพิเศษ แต่ก็ดูเหมือนจะยินดีตอบทุกคำถามเกี่ยวกับรายวิชาเลยทีเดียว (เมนชั่นหรือโควตไปรีแอคสั้นๆ ได้ครับ 🤲)

#ตลาดนัดMSG ((มาแปะไว้ว่า หลังจอจารย์ยาเซนไป CM สองวันค่ะ! ไปเดินงานเฉยๆ ไม่มีบูธ DM นัดหมายได้เลย 🙌 วันเสาร์จะกลับไวหน่อย สักสี่โมง ส่วนวันอาทิตย์ยังไม่แน่ใจว่าไปกลับกี่โมง แต่การ์ดสามหน่อนี้ยังมีให้แลกนะคะ 🥺🤲 + จะมีสติกเกอร์คุณเก็นลายใหม่ด้วยนิดหน่อย ถ้าได้อย่างอื่นแล้วแต่ยังไม่ได้อันนี้ สะกิดได้เหมือนกันค่ะ!))

[5 มิถุนายน | 21:00 น.] หลังงานฉลองเริ่มไปพักใหญ่แล้ว มีใครสักคนที่เพิ่งเดินทางมาถึง—รั้งรอ เหมือนไม่แน่ใจว่าควรเข้าไปดีแล้วหรือ อย่างน้อยก็กระทั่งไฟจากตัวร้านสาดบนหน้าเขา และนอกจากเสียงเม็ดฝนกระทบร่ม มีเสียงอื่นแทรกเข้ามา สุดท้าย ยาเซนจึงเข้าไปในตัวร้าน ริมฝีปากกระซิบคำสั้นๆ ที่ไม่ได้คาดหวังว่าใครต้องได้ยิน „Ich bin dir dankbar."

มือเขาลูบปุ-ปุ ลงไปเบาๆ สองหรือสามครั้งบนกลุ่มกระจุกเจ้าเดซี่เหล่านั้น กึ่งว่าเป็นคำขอโทษที่พูดเรื่องไม่ชวนเป็นมงคล "ผมตั้งใจว่าจะอยู่ดูทัตสึคาเซะคุงโตจนอายุเท่าผมในตอนนี้ก่อน จะรีบร้อนกลายเป็นวิญญาณก็คงไม่ดี จริงไหมครับ?"

(ขอบคุณสำหรับรูทนะครับ ผมก็แค่แหย่นิดแหย่หน่อย 🙂‍↔️ แต่วิชวลตอนคุณมาคิโตะแยกตัวไปนี่ดีจังเลยครับ)

#MSG_koinobori | #MSG_โรลเปิด | แยกรูท [ ระหว่างเต้นรำรอบกองไฟ ] "อ้า— ว่ายังไงครับ?" ยาเซนยืนหลบมุมอยู่ไม่ไกลจากกองไฟ ดูเหมือนจะกำลังถอดรองเท้าออก เท้าซ้ายเปรอะไปด้วยปลาสเตอร์ยา และที่มาที่ไปของมันคงเป็นการใช้แรงหนักติดต่อกันสองอาทิตย์นั่นเอง และเมื่อสังเกตเห็นคนที่มองมา หรืออาจเข้ามาใกล้ หรือทักถามบางอย่างกับเขา ยาเซนทักทายกลับไปเช่นกัน

#MSG_HELPkamimochi | รีแอคสั้นๆ ได้ [ หมู่บ้านคามิโมจิ | บริเวณสะพาน ] ระหว่างที่งานซ่อมแซมสะพานดำเนินไป อาหารและน้ำจำนวนมากพอสมควรถูกลำเลียงมาโดยอาจารย์วิชาปรุงยา ม้าที่เกิดจากเวทมนตร์ดูจะช่วยทุ่นแรงไปได้มาก ส่วนคนที่นั่งอยู่บนหลังมัน? ไม่เหมือนคนที่เพิ่งหัดขี่ม้า จะว่าเป็นมือสมัครเล่น หรือคนที่เพียงขี่ม้าเป็นงานอดิเรกก็ไม่ใกล้เคียง คงเป็นที่มาของสื่อเวทในมือนั่นเอง

#MSG_CA11 (ขออนุญาตแวะมาโปรโมต OC trading card และ giveaway ที่จะเอาไปแจกในงาน CA11 ครับ 🤲 มารับฟรีเฉยๆ ก็ได้นะครับ พิมพ์มาค่อนข้างเยอะ กับ จะเป็นจุดแลกการ์ดของคุณเก็น @msg-seo-seo.bsky.social กับคุณมิโรคุ @miroku36-msg.bsky.social ด้วยครับ! มีอะไรฝากมาทางผมได้เลยน้า หลังจอไปสองวัน น่าจะเข้างานบ่ายๆ DM นัดพบหรือหย่อนเลขบูธได้เลยครับ)

"ไม่ใช่ของหรูหราอะไร เขาบอกว่าผมอาจคิดถึงรสของบ้าน" ตามมาด้วยขวดแก้วใบเล็กสองใบ เครื่องดื่มถูกรินแบ่งลงในนั้น วงแหวนเวทที่ก้นขวดเรืองแสงน้อยๆ ไอเย็นจับรอบตัวขวด และน้ำสีอำพันอ่อนๆ ก็กลายเป็นเย็นจัดเหมือนน้ำแข็ง "ราเคีย บรั่นดีจากผลไม้ คนแถบบัลข่านนิยมดื่มกันมาก ขวดนี้ทำจากองุ่นครับ" ขวดแก้วใบเล็กถูกยื่นให้เก็น ดูผิวเผินเหมือนขวดทดลองยาใบหนึ่ง เหมาะกับเจ้าของมือที่ยื่นมา +

#MSG_HELPkamimochi | #MSG_โรลเปิด | แยกรูท [ หมู่บ้านคามิโมจิ | คืนหนึ่ง บริเวณตั้งแคมป์ ] หลังเวลาเข้านอน ยังมีบุคลากรโรงเรียนที่คอยเฝ้ายามระวังความปลอดภัยอยู่ แว่วเสียงไม้ชื้นๆ แตกในกองไฟ ถ้าสูดกลิ่นดีๆ ในอากาศ เหมือนจะได้กลิ่นกาแฟโชยมา "ยังไม่นอนหรือครับ?" ส่วนเสียงทักทายจากเจ้าของหม้อกาแฟ ไม่ต้องเงี่ยหูฟังก็ได้ยินชัดเจนดี

(/กลายเป็นแหนม)

#MSG_HELPkamimochi | รีแอคสั้นๆ เช็คอิน(?)ได้ [ หมู่บ้านคามิโมจิ | ป่ารอบหมู่บ้าน ] "ผมจัดการต้นไม้แถวนี้ให้แล้วละ" "อ้า— ถ้าอย่างนั้น.. ให้ผมช่วยคุณเก็บสมุนไพรไหม? ผมพอจะมีความรู้อยู่บ้างน่ะ" "ต้นอ่อนนั่นเหรอ? ลองชิมดูสิ" "มันมีพิษต่อระบบประสาท" ".. เปล่า ผมล้อเล่น ขอโทษที ฮะฮะฮะ.."

"เริ่มกล่าวหานักเรียนของผมแล้วหรือเนี่ย? แต่ละคนเป็นเด็กดีที่มีจินตนาการสร้างสรรค์ทั้งนั้นเลยนะครับ" เขาออกปากปกป้องเด็กในชมรม แต่จะเป็นการปกป้องอย่างบริสุทธิ์ใจหรือการยั่วโมโหนั้น.. "ผมเพียงแต่อารมณ์ดีเท่านั้น อากาศก็ใช้ได้ จะยิ้มไม่ได้เลยหรือครับ?" ระหว่างที่ว่าไปก็หันไปรื้อยาจากลังด้านหลัง ก่อนจะได้ยาในขวดทรงหัวใจออกมาขวดหนึ่ง "เอ้า—นี่ ลองดื่มดูก็ได้ครับ ถ้าคุณสงสัยมันนัก"

#MSG_โรลเปิด | แยกรูท [ สวนสาธารณะเมืองมิโอริ | ช่วงบ่าย วันหยุดสุดสัปดาห์วันหนึ่ง ] "ไดอาน่า อันนี้ไม่ใช่ที่โยนไปนะ.." วันหยุดโรงเรียน ยาเซนพาลูกสาวสี่ขาของเขามาวิ่งเล่น แต่กิ่งไม้ที่โยนออกไปเมื่อครู่ ดูเหมือนมันจะถูกเล่นแร่แปรธาตุไประหว่างทาง เจ้าบอร์ซอยสีขาวทำหน้าเหมือนไม่เข้าใจ ส่วน [คุณ] ที่ถูกคาบ [อะไรบางอย่าง] วิ่งหนีมา คงต้องแสดงตัวว่าเป็นเจ้าของแล้วละ

“ยังไงก็เป็นอาหารนี่ครับ เนอะ?” ยาเซนถือคติว่า เขาจะลองทุกอย่างในชีวิต อย่างน้อยอย่างละหนึ่งครั้ง ฮารุมากิที่ถูกส่งเข้าปากไปก็เช่นเดียวกัน .. แต่เขาจะอยู่รอดให้ได้ลองอย่างอื่นในชีวิตอีกหรือไม่ ไม่อาจทราบได้

ชิลิคอฟ ยาเซน มีสุขภาพแข็งแรงดีในวัย 48 ปี ทั้งยังไม่มีโรคประจำตัว “... ฮัดชิ้ว!!” อย่างน้อยก็จนกระทั่งกินคุกกี้เสี่ยงทายของชมรมเข้าไป แล้วจามออกมาเป็นกลีบดอกไม้ สภาพเหมือนคนเป็นภูมิแพ้เกสรดอกไม้ แต่หนักหน่วงกว่า

“คนที่อยากเจอหรือครับ..” ยาเซนทำท่าคิด เอียงคอ แล้วหัวเราะออกมา ไม่รู้ว่าต้นสายปลายเหตุของความขบขันคืออะไร แต่คงจะเป็นเรื่องดีละมั้ง!

“รสอ่อนโยนเหมือนกับข้าวของคุณยายเลยครับ อ๊ะ แต่คุณยายของผมไม่ใช่คนญี่ปุ่นนี่นา” ถึงอย่างนั้นก็หยอดทิปไปให้สองพันเยน 🫳🧧

#MSG_โรลเปิด | แยกรูท "ขอบโต๊ะบิ่น? ตายจริง ขอโทษที ฉันเผลอจับมันแรงไปหน่อยน่ะ" "อาจารย์ประจำชมรมหรือจ๊ะ แหม อย่าทำหน้าอย่างนั้นซี่ ก็ฉันเองนี่ยังไง 💗" ช่วงท้ายของการโปรโมตชมรม ชมรมค้นคว้าปรุงยาที่ยังมียาเหลืออยู่เยอะก็เริ่มทำตามธรรมเนียมชมรม: เฟ้นหาหนูลองยา (หมายเหตุ: ทุกคนในชมรมล้วนเป็นหนูลองยา) และยาห้าชนิดที่อ.ประจำชมรมจับได้ก็คือ..?! (รีแอคสั้นๆ ได้ครับ🙂‍↕️)