Acılarımızdan bir yaz kurduk onarıyoruz edip cansever

cüneyd nerede cüneyd ne oldu bana sana olan ona da oldu kendi cübbesi altında cüneyd yok oldu asaf hâlet çelebi

Iztırabın sonu yok sanma, bu âlem de geçer, Ömr-i fani gibidir, gün de geçer, dem de geçer, Gam karar eyleyemez hande-i hurrem de geçer, Devr-i şâdî de geçer, gussa-i matem de geçer, Gece gündüz yok olur, an-ı dem âdem de geçer. neyzen tevfik

Bir tel kopar âhenk ebediyyen kesilir yahya kemal

Her şey o kadar anlamsızdı ki, yaz Bunu bir daha pekiştirdi edip cansever

Senin hiç haberin olmaz ki Başlar biter kendi kendine o türkü gülten akın

Hangi dağ efkarlıysa ordayız, Perişan edilen her şey bizimdir. ahmet telli [02 Aralık 1946, Çankırı — 10 Temmuz 2026, Ankara]

Kişinin ertelediği, aslında, hep, kendisidir... oruç aruoba [14 Temmuz 1948, Kocaeli — 31 Mayıs 2020, İstanbul]

Ölümü yakından görmüş bir insandı. Ölüleri taşımak kolay değil; hele öldüğünü fark etmeden, diri diye birini yıllar yılı gönlünde taşımak... bilge karasu [09 Ocak 1930, İstanbul — 13 Temmuz 1995, Ankara]

Göğsünde ağır bir kelebek. İçinde kırık çekmeceler. ece ayhan [10 Eylül 1931, Datça — 12 Temmuz 2002, İzmir]

Gün biter gülüşün kalır bende Ömrümüz ayrılıklar toplamıdır yarım kalan bir şiir belki de ahmet telli [02 Aralık 1946, Çankırı — 10 Temmuz 2026, Ankara]

Sen miydin o, yalnızlığın mıydı yoksa Kör karanlıkta açardık paslı gözlerimizi Yalnızlığım benim sidikli kontesim Ne kadar rezil olursak o kadar iyi can yücel

Bir sen varsın, ordasın, kısık sesli yalnızlık edip cansever

Bir misafirliğe gitsem Bana temiz yatak yapsalar Her şeyi, adımı bile unutup Uyusam... melih cevdet anday

Bekle bahar gele gönül Selâm yolla ele gönül, Kapılmış bir sele gönül Ben kendimi yitirmişim fazıl hüsnü dağlarca

koskoca bir ağaç görüyorum ufacık bir tohumda asaf hâlet çelebi

avuçlarımda yaralı kelebek taşımayı mayısta öğrenmiştim; yani.. anlıyor musun.. mayıstı.. seni o yüzden bağışladım! küçük iskender [28 Mayıs 1964, İstanbul — 03 Temmuz 2019, İstanbul]

bütün derinlikler sığ sözcüklerin hepsi iğreti değişen bir şey yok hiç ölüm hariç. aynı gökyüzü aynı keder. behçet aysan [28 Temmuz 1949, Ankara — 02 Temmuz 1993, Madımak]

günler geçer ve çalışır şafağın değirmeni kim bilebilir ki kimi neyi eskittiğini temmuz tam bu işe göredir bana kalırsa gel bağışlayalım birbirimizi turgut uyar

Son kuşlarımdı bunlar, dedim telef olmasın Geçti artık göğsümde kuş barınmaz anladım Bende sönen şavkıması sürsün diye yaşamın Bu kuşları senin için gözlerimde sakladım metin altıok 02 Temmuz 1993 Madımak

İnsan, acısıyla tek başına kalmayı ve kaçma isteğinin üstesinden nasıl geleceğini öğrendiğinde, öğrenecek çok az şey kalmıştır. albert camus

aşk bile dolduramaz bazı âşıkların yerini diye övgü, diye sana, diye haziran heves uykudaysa ruh çıplak gezer gazel bundan, keder bundan, sır bundan hadi git yeni şehirler yık kalbimize bu aşktan haydar ergülen

Bana yaşadığın şehrin kapılarını aç.. Başka şehirleri özleyelim orada seninle. özdemir asaf

seninle kıyıların göçmen fidanı nehirlerdir ne bulanık ne de boz gözlerinçin bir gül yontan marangoz gelsin de onarsın o haziranı hilmi yavuz

Aslında hiçbir sırrın olmamış olmasındandır bu; olup biten âyinler ve ürpertilerdir. Perdeler kaldırıldığında, ortaya sonsuz uçurumlardan başka ne çıkabilirdi? Sadece hiçliğin sırlarına giriş yapılabilir — ve canlı olmanın gülünçlüğünün. cioran

Il denaro è ovunque, ma lo è anche la poesia. Ciò che ci manca sono i poeti. Para ve şiir her yerde. Eksik olan şairler. federico fellini

— Dünya ne ise oydu; ben de ne isem o oldum — uyuşamadık. Hepsi bu. oruç aruoba

niye kimseler izin vermez yollarına kuş konmasına? "Öyle güzelsin ki kuş koysunlar yoluna" nilgün marmara

Yeni bir ülke bulamazsın, başka bir deniz bulamazsın. Ömrünü nasıl tükettiysen burada, bu köşecikte, Öyle tükettin demektir bütün yeryüzünde de. konstantinos kavafis

Belki de geleceğin derinliklerinde bir oyukta Karşılaşırız yine, düşlerin ak geyiği. Ben de zaten bir düşüm, gelip geçici, çayırların Ve aklığının düşünden bir iki gün daha süren. jorge luis borges