#Guild_Tournament_Festival_WyHSS2 [ โกงเวลามานั่งเชียร์กับท่านอาคับ] "ข้าลงพนันไปตั้ง10 เหรียญ ท่านเอาบ้างหรือไม่?" "มาเชียร์ มิได้มาพนัน" "...น่าเบื่อเสียจริง เอาเถิด แค่ท่านยอมออกจากบ้านก็ถือว่ามหัศจรรย์แล้ว นั่นไง การประลองจะเริ่มแล้ว คนที่ท่านตั้งใจมาดูล่ะ?" "....อืม อยู่นั่น" "เช่นนั้นหากไม่ตะโกนให้สุดเสียง ก็ยิ้มสักหน่อยเล่าท่าน" ท่านอาหนอท่านอา-

#TheGrandFounding_Anniversary_WyHSS2 บรรยากาศแสนรื่นเริงของการเฉลิมฉลองดูจะไม่ทำให้สีหน้าของเอลฟ์ตัวจ้อยคล้อยตามเสียเท่าไหร่ แต่ก็มีลอบแค่นหัวเราะยามเจ้าชายน้อยปรากฏตัวด้วยความขบขันระคนประหลาดใจ "ข้าควรชินได้แล้วสินะ..." ดูเหมือนว่าออไรอาร์จะสาละวนอยู่กับเครื่องดื่มในมือเสียมากกว่าสิ่งอื่นใด หรือหวังให้มันช่วยคลายความหนักอึ้งในใจ

(จากตรงนี้ไปจะเป็นเนื้อหาที่ตัดออก ไม่ลงหน้าBluesky) [ TW : เนื้อหาต่อไปนี้มีเนื้อหาสร้างความสะเทือนใจ , ตัวละครมีอาการป่วยทางจิต , Abuse , brain washing , การพยายามฆ่า , Stalking ฯลฯ ] docs.google.com/document/d/1...

#Festival_of_Myriad_Blossoms_WyH โคมเอ๋ยโคม ลอยละล่องเหนือผืนฟ้า ส่องสว่างเช่นดวงดารา พราวระยับวับวาว โคมเอ๋ยโคม เจ้าโคมลอยละล่อง ข้าวิงวอน....ขอช่วยส่งพรไปถึงฟากฟ้า ดลบันดาลให้สหายข้าสุขสมหวัง ...ช่างเป็นค่ำคืนที่น่าจดจำ (ขอบคุณหนุ่มๆ ที่ให้ยืมตัวนะคะ✨) @kalos-wyh-npc.bsky.social @pycathe-wyh.bsky.social

#Festival_of_Myriad_Blossoms_WyH { โรลเปิด | แยกรูท : บริเวณโบสถ์} วันนี้พายที่ออไรอาร์ลองอบประสบความสำเร็จด้วยดี เขาจึงมาที่โบสถ์เพื่อนำขนมมาแจกเด็ก ๆ หรือใครก็ตามที่เข้ามาทักทาย แต่ดูเหมือนขนมหวานจะดึงดูดพวกตัวจ้อยมารุมล้อมทั้งซ้ายขวาเสียแล้ว ส่งเสียงเจี๊ยวจ๊าว ทั้งขอขนม ทั้งชวนไปเล่น "เจ้าพวกตัวจิ๋วนี่ ใจเย็นหน่อย" (มารับขนมหรือแวะมาทักได้นะคะ!)

#Festival_of_Myriad_Blossoms_WyH {โรลปิด : @pycathe-wyh.bsky.social : บ้านของออไรอาร์} "เอาล่ะ...จัดตรงนี้นิดนึงแล้วก็..." "เรียบร้อย" ออไรอาร์ติดกิ๊บรูปดอกไม้สีฟ้าให้อีกฝ่ายด้านหลัง ก็เป็นอันเสร็จเรียบร้อยกับการช่วยเจ้ามังกรน้อยแปลงโฉมรับงานเทศกาลในวันนี้อีกวันหนึ่ง ตนตั้งใจเลือกดอกไม้สีฟ้าให้อีกฝ่ายด้วยเพื่อเปลี่ยนบรรยากาศ "เจ้ารอข้าแต่งตัวสักเดี๋ยวนะ"

#Festival_of_Myriad_Blossoms_WyH "เป็นวันที่งดงามมาก จริงไหม?" "มาร่วมกันฉลองเถิด ข้าหวังให้ผู้คนแย้มยิ้มเบิกบานสะพรั่งดุจเช่นเดียวกับบุปผาที่ร่วงหล่นลงมาจากฟากฟ้า" (แวะมาหย่อนรูปก่อนแบบรีบๆ ค่ะ )

[Story : 9 Years ago | เงาแห่งผู้ทรยศ] . . . . . . . | จากผู้จดจำนิรันดร์ แด่เจ้า ผู้ที่ข้าอยากลืมเลือน |

(ตอบ : เค็มครับ)

"..." ออไรอาร์นิ่งอึ้งไปในทันที ม ไม่ปล่อยมือด้วย นี่มัน....คนปกติต้องปล่อยมือแล้วสิ ทำไม... เขาอ้าปากพะงาบๆ ตัวสั่นเล็กน้อยด้วยความอาย "ม...ไม่!" ไม่รู้ว่าปฏิเสธคำกล่าวหาที่ว่า 'ชอบกัด' หรือเรื่องจับแก้ม หรือทั้งคู่กันแน่ เขาถอยหนีออกมาทันที หูแดงก่ำ แทบจะสร่างเมาขึ้นมาทันที

เขาเงียบ แววตาเศร้าสร้อยขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว ก่อนจะพยักหน้าเชื่องช้าราวกับนั่นเป็นสิ่งที่ไม่อยากยอมรับนัก "อือ" เพราะนั่นคือเป้าหมายที่ใช้สุราเป็นตัวช่วยตั้งแต่แรกนี่นะ "ก็มันเหงานี่นา" ถ้ามีคนอยู่ด้วย แค่วันนี้ก็ยังดี สุรานั้นก็ไม่จำเป็นเท่าไหร่แล้วล่ะ (ถ้ายังจับแก้มข้าอีก ข้าจะคิดค่าจับแล้วนะ/บึ้ง)

(ข้อหาหล่อเกินไป)

(เคยมีคนบอกม้ายว่าอย่าปลอบคนร้องไห้ มันจะหนักกว่าเดิม กรี๊ด) มือที่จู่ๆ ก็ยื่นมาลูบปลอบนั้นอุ่นเสียจน....ความเสแสร้งทำเป็นเข้มแข็งหรือความร้ายกาจที่ปั่นแต่งบนใบหน้านั่นแทบสลายหายไปทั้งหมด ออไรอาร์ปล่อยให้น้ำตาหยดแหมะ สะอื้นเสียงเบา มองดูน้ำผลไม้ในมือที่บัดนี้ผสมหยาดน้ำตาไปด้วยเสียแล้ว "อือ...หนักมาก หนักจนข้า...เบื่อเหลือเกิน" "เบื่อ เหงาด้วย" "เหงามากเลย" +

(งั้นเอาไปเลยจุ๊บซ้ายจุ๊บขวา หมั่นเข้ว)

#Parade_of_the_Mysterious_Circus_Wyh "...." เป็นหน้าที่ของนักผจญภัยที่ต้องกำจัดมอนสเตอร์และปกป้องชาวเมือง ออไรอาร์จึงช่วยต้อนคนไปหลบที่ปลอดภัย ทว่าระหว่างทางก็เจอเจ้าตัวประหลาดที่ยั่วต่อมโมโหเข้า ถั่วลิสงใส่กางเกงสๆๆนฟ้ำเงินกำลังนอนลอยชายผิวปากบนแผงลอย.... ถามจริงไง!? ดูแล้วกวนโอ๊ยชะมัดเลย

ไม่รู้ทำไม แต่ออไรอาร์มั่นใจว่าเมื่อตื่นมาพวกเขาจะต่างจำช่วงเวลานี้ได้อย่างชัดเจนเลยล่ะ เขาหัวเราะ ก่อนจะหลับตาลง "ก็ได้ งั้นถ้าไม่ลืมล่ะก็ ใครตื่นก่อนก็ช่วยปลุกทีละกันนะ" ค่ำคืนนี้น่าสำราญยิ่งนัก หวังว่าพวกเราจะได้หลับฝันดี ลืมทุกข์สิ้นไป ฝันดีสหาย.... (เย่ะ แล้วก็นอนอืดกันสองคนกลางแจ้ง5555)

"เจ้าตัวอย่างกับยักษ์ปักหลั่น ไม่ปลิวหรอกลมแค่นี้" แต่หัวฟูนะ ออไรอาร์ปัดไม้คฑา ร่ายเวทย์อรกบทใหญ่เพราะอยากกลับบ้านไปอาบน้ำเต็มทน อี๋ (เต๋าเข้าข้างฉัน สักที) (9/61)

ยามของขวัญที่คาดไม่ถึงถูกประดับลงบนกลุ่มผมของตน นั่นเป็นอีกครั้งที่ทำให้ออไรอาร์รู้สึกประหลาดใจเหลือแสน อีกทั้งคิดว่า เด็กคนนี้ช่างน่ารักยิ่ง (แอบไปปาดๆมาให้ดูค่ะว่าใส่แล้วเป็นยังไง แอบงานเผานิดนึง- ขอบคุณสำหรับของขวัญน๊ามังกรจิ๋ว😔🫳✨❤️) ( @pycathe-wyh.bsky.social )

(เมี้ยวๆ)

(กรี๊ดดดดดดดดดดดดวดสดวดววดวดวดววดวดวดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด) (/บ้านสลาย กลายเป็นฝุ่น เหลือแต่ซาก) (น่ารักมากค่ะ ฮือๆๆๆๆ สวยงามเหลือเกิน น้ำตาไหล เอ้วจิ๋วกับมังกรน้อยน่ารักมาก ฮือๆๆๆ ทำไมโหดร้ายขนาดนี้คะ เค้าไปทำอะไรให้ ฮือ ฮือ ฮือ 😭😭😭🩷🩷🩷🩷❤️❤️❤️❤️❤️)

"จิ๊" ออไรอาร์สัมผัสได้ถึงจิตอาฆาต ทว่าเขาก็ไม่ได้ตั้งใจจริงๆ จึงแบมือออกเหมือนจะถามว่า 'ข้าผิดเหรอ?' แต่ก็สงสารหญิงสาวอยู่เหมือนกัน อย่างไรมังกรก็ไม่ชอบน้ำนี่นะ... เขากลับมายืนที่พื้น กระแทกไม้คฑาสองที กระแสลมแรงๆ ก็พัดเข้าใส่ธัลวีเรธเป็นเหมือนการเป่าแห้งไปในตัว เจ้ากบโชคร้ายที่อยู่ใกล้ๆก็กระเด็นไปไกลลิบเพราะพวกมันต้านลมไม่ไหว คงไปตกตายอยู่สักที่ (18/61)

เพื่อหลบลูกหลงน่ะ... ริมฝีปากพึมพำร่ายเวท สายลมโหมกระหน่ำดุจใบมีดสาดซัดลงไปในน้ำทันที คร่าชีวิตพวกกบไปหลายตัวในทีเดียว โอ้ แต่นั่นทำให้ผืนน้ำกระจัดกระจายนิด...โอเค ไม่นิดหน่อย หากไม่หลบออกมาคงเปียกทั้งตัวเลยล่ะ (21/61)

ออไรอาร์เลิกคิ้วมองอีกฝ่าย "โอ...งั้นเหรอ คงไม่ทันถึงมือข้าแล้วกระมัง ก็เจ้าเก่งกาจออกปานนั้น" เขามองดูซากกบที่ค่อยๆ สลายหายไปจากฝีมือของธัลวีเรธ เอลฟ์หนุ่มเหลือบตาไปด้านหลัง พบกลุ่มกบยักษ์กลุ่มใหญ่ ไม้คฑาเคาะลงบนพื้น สายลมพุ่งกระจายจากศูนย์กลาง เข้าฟาดฟันพวกมันจบแหลกเละ (31/61) +

หมอนี่...พูดจาให้คนเจ็บใจจึ้กๆหน้าตายเฉยเลย เอลฟ์จิ๋วอดไม่ได้ หันมาแหวใส่ทีหนึ่งก่อนจะเดินจากไป "ออไรอาร์! โว้ย-" (ขอจบแค่นี้ ขอบคุณที่ให้จอยคับ โอ้ย ขำมาก55555)

[/ส่องดอคคุณอีกที เอ๊อะ จริงด้วย- เฮ้ย อย่าบุลลี่ กรี๊ดดดดดดด กระโดดแปะเอาก็ได้!!!!😭😭😭😭 ไม่ก็คุณย่อลงมาให้แปะหน่อย ฮือ ฮือ ฮืออออ] [/เขย่ง โดด แป๊ะ!]

ออไรอาร์เลิกคิ้วสูง พลางหันมาเหลือบมองธัลวีเรธที่ร่ายเวทย์ช่วยรักษาให้ตน จะว่าไปบนผิวก็ถูกเมือกของมันไปบ้างแล้วโดยไม่รู้ตัว คงต้องกำจัดแบบให้พวกมันเละเทะน้อยที่สุดแล้วกระมัง- "ขอบใจ" "อุตส่าห์เป็นห่วงความงามของข้าเสียด้วย" เขายิ้มขำ ก่อนจะเอาคฑาฟาดกบสองตัวที่จะโดดมาเกาะขา (47/61)

"ก็พอรู้ว่ามังกรนั้นไม่ชอบน้ำ แต่ข้าไม่คิดว่าเจ้าจะซกมกขนาดนั้น" "เป็นสาวเป็นนางเสียเปล่า" เขาบ่นไปพลาง ก่อนจะเดินหนีธัลวีเรธ ตัดสินใจวิ่งไปไล่ต้อนฝูงกบที่อีกมุมหนึ่ง หากพวกมันหนีเขาจะได้วิ่งหนีไปทางนักบวชหญิง เวทสายลมโจมตีรวดเร็วและรุนแรง พวกมันจำนวนหนึ่งก็ลอยขึ้นสวรรค์ (แบบตรงตัว) ตามพวกก่อนหน้าไปติดๆ ( 51/61 )

(ไปแต่งหน้าแต่งตัวให้มังกรเด็กมา น่าร้ากมาก😔✨) ( @pycathe-wyh.bsky.social )

หรือบรรเทาสิ่งใดก็ตามที่ทำให้เขาต้องพึ่งสุราเมรัยเสียจนเป็นโทษแก่ตนเอง ออไรอาร์ฮัมเพลงในลำคอแผ่วเบา นุ่มนวล เชื่องช้า.... ก่อนจะหันมาเห็น [คุณ] ที่บังเอิญมาอยู่ตรงนี้ตั้งแต่เมื่อใดไม่ทราบ "สวัสดี...มาเดินเล่นตากลมให้สร่างเมาเหมือนกันรึ?" มุมปากแต้มยิ้มอ่อนจาง พลางทักทายด้วยน้ำเสียงเกียจคร้าน