Miriam Bakker
@boekmama
Bevlogen jeugdbibliothecaris - chaoot met hart en ziel - ik doe ook maar wat - met leesbril en blog - boekmama.nl - NBD Biblion Jeugdspecialist 2020 - spinnenvangende Grote Groenteheld - ‘En dit is nog maar het begin!’
Afgelopen woensdag ging ik er vanuit dat er niemand zou komen voor mijn ‘Zomers voorleeshalfuurtje’: een half uurtje eerder was buiten op het stadsstrand ook net voorlezen gestart 1/
Woensdag was de eerste keer voorlezen zonder Mamacafé. Ik had aan beide kanten de deur van de voorleeskamer open gezet, mijn collega van de klantenservice riep het nog even om. En er kwam geen kip 1/
Woensdag was de laatste keer Mamacafé voor een lange vakantiestop (vanwege de vrijwilligers), maar het was nu alvast heel erg rustig 1/
en heel veel grappige foto’s en rare en opmerkelijke dingen waar ik wat mee had willen doen maar meestal weer vergeten was. Ik denk dat mijn telefoon op mijn hoofd lijkt 2/2
Heeft iemand enig idee waarom dit boek, in tegenstelling tot de andere boeken van Morosinotto, vanaf ca. 10 jaar i.p.v. 12 zou zijn? Staat nu overal bij de B-boeken. Ik ben nog helemaal niet ver, maar het lijkt mij nu al meer C dan B.
Woensdag was het niet heel druk bij het Mamacafé. Geen harde kern (voor zover ik die überhaupt nog heb, eigenlijk nog maar 1 peuter). Zouden er überhaupt kinderen voorgelezen willen worden? 1/
Alleen maar nieuwe koppies afgelopen woensdag. Muisstil waren ze. De meesten hebben ook altijd wel een tijd nodig om los te komen, mee te doen, dieren te benoemen en antwoord te geven. En zie je in de loop van de weken/maanden steeds meer uit hun schulp kruipen 1/
Van je collega’s moet je het hebben 😁 De dag daarvoor had ik die nog liggen, maar mijn dienst was allang klaar, ik was gaar, had honger en wilde mijn trein halen, dus plempte ik ze terug in de inleverkast. Maar gelukkig kreeg ik ze terug 😂 Bekeken, beoordeeld, afgeschreven ✔️
Ook het allerbeste, allerveiligste wat je je baby kon geven is vergiftigd. Ik word hier zo kwaad van!
Het scannen van mijn treinkaartje liep uit op een korte boekpresentatie van Kiki & ik. Conducteur heeft een foto gemaakt en gaat het boek straks bestellen voor dreumeskleindochter Kiki 💝
Het is nooit te heet om te lezen. Maar wel te heet voor kleren #buitenleesdag #fluisterhettegendesterren #pamelasharon
Het Mamacafé was vandaag wel heel erg rustig, maar gelukkig had ik wel wat kinderen voor het voorlezen. Thema dit keer (niet dat er iedere keer een thema is): jaargetijden, zomer, hitte, verkoeling 1/
In de drukte en hitte helemaal vergeten te schrijven over het voorlezen! Daarom dit keer kort: Deze maand is Pridemaand en ik had maar liefst 3 boeken met een regenboog! Eigenlijk bij toeval. Maar toch leuk 1/
Ik heb 4 jaar op het gymnasium gezeten. Dat was geen succes. Grieks en Latijn al helemaal niet. Buiten school leerde ik de enige zin die ik onthouden heb, en graag voorlegde aan andere gymnasiasten 1/2
Waarschijnlijk vanwege het onheilspellende en veranderlijke weer was het niet bepaald druk in het Mamacafé. Maar voordat ik ging voorlezen, had ik een gezin waarvan de twee jochies net lid waren geworden rondgeleid en over het Mamacafé verteld en die schoven meteen gezellig aan 1/
Hersluitbaar? Ga dan eerst maar eens open! Helaas onoplosbare puzzel voor iemand met adhd en HONGER!!
We gingen met heel veel spullen, vooral kleren, naar de kringloopwinkel. En kwamen terug met een zomerbroekpak, een festival/hete zomerdagen broekje, een truitje met korte mouwen, en een spiegel.
Zo tof om de schetsen en krasglasplaten van @floorrieder.bsky.social te zien in de Kunsthal!
Na twee rustige keren was het afgelopen woensdag weer lekker heel erg druk in het Mamacafé. ‘Ze hebben het over je’, zei mijn Boekstartcollega. ‘Ik hoorde je naam vallen’. Hopelijk in positieve zin 1/
Deze lijkt me trouwens ook interessant. Ouder, en lastiger aan te komen:
Beestjes! Er waren afgelopen woensdag niet superveel bezoekers in het Mamacafé, maar wel heel veel beestjes. In ieder geval in mijn boeken, want dat was het thema deze maand 1/
Ik was gisteren keihard aan het saneren (niet keihard in de zin van alles wegplempen, maar van met vaart en liefde en zorgvuldigheid en hier en daar wat tape en een schoonmaakdoekie) en toen vond ik dit in een boek. Ik beschouw het als waardering voor mijn werk.
‘Karel Klus’, floepte in mijn hoofd. ‘Ja die!’ ‘Of Miel Monteur’. ‘Nee, die niet’. ‘Jawel’, zei ik ‘Die ook: dat was dezelfde, maar dan in een game. Zijn naam was anders vertaald bij de boeken’ 2/