Lezen aan zee: zomeroffensiefje om literatuur over de zee te lezen & herlezen. Begonnen aan De zeewolf van Jack London... dan Moby Dick... Old man & the sea... Slauerhoff & Biesheuvel of zo... Odyssee misschien... of stukkie jeugdsentiment met Scheepsjongens van Bontekoe... Koers nog bepalen...

Zeker dat laatste deel lezen van de Tilburg trilogy: Ik J. Kessels. Briljante queeste waarin alter ego van Thomése de immer wijkende schim van z'n cultheld J. Kessels najaagt dwars door de hel van nachtelijk Tilburg. Queeste die in niks nie niets eindigt. Brabantser kan een Brabants epos niet zijn.

Schrijfplezier spat ervan af in Thomesés Tilburg trilogy. Los van wijze waarmee hij met veel antropologische kennis de Tilburgse biotoop beschrijft en het Tilburgse dialect, wemelt zijn proza van in ABN geformuleerde wijsheden die grenzen aan Reviaans geoudehoer. Zoals dit bijvoorbeeld...

Proza dat je oneindig vaak uit boekenkast kan lichten: Thoméses Tilburg trilogy. Haat- & liefdesverklaring aan 013. Hilarisch maar ook virtuoos vermakelijk verteld & volstrekt politiek incorrect. Lees vooral 't laatste briljante deel: Ik J. Kessels. Vraag of je dit soort proza nog mag schrijven...

Geweldig zomerboek: Grauw van Adrian Chaikowsky. Ook voor wie denkt niet van scifi te houden. Lees het als parabel over artificial intelligence: over een kalm nieuwsgierig denkende zwermintelligentie die menselijk verstand & gedrag observeert, doorgrondt en beoordeelt voor wat het waard is...

Mooie van Tchaikovsky's scifi is hoe hij ook levensvorm mens weet neer te zetten: met een scherp oog voor hoe menselijke ruimtereizigers als teams (dis)functioneren en kapitalistische wetmatigheid van hun missie: heelal veroveren als verdienmodel. Zelfs over projectmanagement heeft-ie nuttig advies.

Op kwart van Grauw: recent vertaalde scifi-roman van Adrian Tchaikovsky. Net als z'n voorgaande Kinderen-reeks, vermakelijk vertelde én slimme scifi over hoe leven evolueert en hoe verschillende levensvormen (over)leven door hun eigen wijze van waarneming, taal én interactie met andere soorten.

Fijn vakantieboek: Contrapposto van Dave Eggers. Mooie & ja tikje sentimentele coming of age-roman over levenslange liefdesgeschiedenis. En vooral ook liefdesverklaring aan de kunst van tekenen & schilderen waarin Eggers via z'n personages mijmert over ambacht & kunst, kunstenaarschap & commercie.

Voor wie na Lieke Marsmans De dichter & de duivel nog niet genoeg heeft van de duivel: twee zomers geleden vakantie benut voor leesoffensief over duivel & hel. Vermakelijkste & sympathiekste literaire duivel is misschien wel die in Mathesons Satan's story...

Hoorde laatst in de boekwinkel dat in kielzog van Marsmans laatste boek, Dantes Goddelijke komedie ook weer vaker over toonbank ging...

En wie voor de zomer nog meer leesvoer zoekt: trakteer jezelf op die hele Harlem-trilogie van Whitehead. Vermakelijke vertelde misdaadromans die een realistisch, scherp maar ook liefdevol & soms nostalgisch tijdsbeeld geven van New York in de jaren zestig, zeventig & tachtig.

Feest om te lezen: Cool machine van Colson Whitehead. Liefdevol portret van meedogenloze New York in eighties: jungle vol hele & halve criminelen, yuppies & sukkelaars, corrupte politici & maffiosi. Met als stralend middelpunt Ray Carney, succesvol ondernemer in meubels én vooral dubieuze zaken.

Duitsers als "Onwillige volksgenoten" die niet altijd uit volle overtuiging, soms bezorgd & mopperend en zich zeker niet al te heroïsch schikten in Nazisme. Kloek boek waarin Longerich opinie van toen onderzoekt a.h.v. duizenden rapporten van partijorganen & veiligheidsdiensten over eigen bevolking.

"La mer qu’on voit danser Le long des golfes clairs A des reflets d’argent, la mer Des reflets changeants sous la pluie"

De dood in Berlijn van Christoph Peters: satirische roman over Duitse samenleving anno nu. Hoofdpersonages zijn stelletje van elkaar vervreemde familieleden die personificaties zijn van links tot rechts gedachtengoed & door de auteur vilein, vermakelijk maar liefdevol worden beschreven én gefileerd.

Mooi tweeluik aan lezen: Dood in Berlijn van Peters en Onwillige volksgenoten van Longerich. Peters roman gaat over Duitse heden waarin Nazi-verleden nog volop rondspookt. Longerich is nonfictie over dat verleden waarin Duitsers zich Nazisme mopperend maar ook niet al te hedhaftig lieten overkomen.

"Hé... Ik wil alleen maar zwemmen... Jippie jajee..."

Het is weer #vaderdag

Emotie en niet logica als sleutel voor politiek draagvlak. "De kunst van propaganda, schreef hij in Mein Kampf, ligt in het begrip van de emotionele ideeën van de grote massa, en het vinden van de weg, via een psychologiesche juiste vorm, naar de aandacht dus het hart van de grote massa."

Wondermooie, dromerige & intrigerende novelle: Chita van Lafcadio Hearn. Vergeten Amerikaans novelle uit 1888 die knap vertaald nu in het Nederlands is verschenen. Fijn dat er uitgevers zijn als Koppernik.

Winterstrijders van Oliver Norek is iets teveel jongensboek-heroïsch vertelde reconstructie van winteroorlog: inval USSR in Finland in 1939. Finnen gaven Russen flink pak slaag, maar zouden uiteindelijk moeten capituleren. Boeiende parallellen met oorlog in Oekraïne. Met hopelijk daar beter einde.

"Nooit of te nimmer mag mijn verwekster de honneurs krijgen mijn leven te hebben verwoest; dat wil ik tenminste zelf hebben gedaan." Er wordt weer een hoop kokette zelfhaat geschmierd in de zoveelste Dimitri Verhulst. Maar eenmaal eraan begonnen, is niet kunnen stoppen.

"Onsterfelijk zijn stelt niets voor, afgezien van de mens zijn alle schepselen het, want zij kennen de dood niet." (Uit: De onsterfelijke in De Aleph en andere verhalen). Sterfdag van schrijver van onsterfelijke literatuur: Jorge Luis Borges.

De techbro's van Van Hal & Verhagen: kloek boek over zakelijke, politieke & maatschappelijke gedachtengoed van techoligarchen dat toxische cocktail is van radicaal technocratisch vooruitgangsgeloof, extreem libertarisme, diepe afkeer van humanisme en véél aan scifi & Tolkien ontleende ideeën.

Mooi vervolg op Kacems God, techniek en alwetendheid: De techbro's van George van Hal & Laurens Verhagen. Halverwege hun boek over de verontrustende ideeën & machtsambities van de techbro's. En over de specifieke wetenschappelijke & politieke denkers maar vooral scifi-auteurs die hen inspireerden.

Vrouwen in duistere tijden is beetje in zelfde categorie als dit prachtboek uit 2022 van Wolfram Eilenberger: Het vuur van de vrijheid. Over Arendt en Weil (beiden ook geportretteerd bij Geschinka) maar ook de Beauvoir en Ayn Rand.

Boeiend boek vol nog steeds actuele opvattingen die uitdagen tot denken over vrijheid, menselijkheid & rechtvaardigheid: Vrouwen in duistere tijden van Alicja Geschinka. Portretten van leven & gedachtengoed van o.a. Rosa Luxemburg, Anna Achmatova, Hannah Arendt, Martha Gellhorn en Simone Weil.

Hartverscheurend prachtboek over hoe het Anne en de anderen daarna verging...

"Lies are often much more plausible, more appealing to reason, than reality, since the liar has the great advantage of knowing beforehand what the audience wishes or expects to hear." Hannah Arendt in Lying in politics (1972).

"Citizenship is a tough occupation which obliges the citizen to maken his own informed opinion and stand by it." Mooi & actueel citaat van legendarische oorlogsverslaggever Martha Gellhorn uit Vrouwen in Duistere tijden.