#MSG_Natsumatsuri 🎋

#MSG_Natsumatsuri เดินปะปนอยู่ในฝูงชนด้วยท่าทีสงบ ยูกาตะสีกรมท่าทำให้ดูกลมกลืนกับท้องฟ้ายามค่ำ คีบพัดไว้หลวม ๆ เดินคุยกับเพื่อนไปเรื่อย แวะทักทายคนรู้จักระหว่างทาง อีกไม่นานก็คงกลับไปช่วยเพื่อนดูแลบูธบ้านผีสิงต่อ cr. เคนตะคุง

@msg-atsuko.bsky.social (มีคนฝากของมาค่ะ) แม้ตัวจะไม่ได้โผล่มาที่งานเลี้ยงด้วย แต่เคนตะก็ไม่ลืมที่จะเตรียมของขวัญให้อัทสึโกะ เขาฝากคูปองส่วนลดผ่านคนในชมรมถึงมือเธอ

08/06 ช่วงเย็น /w @msg-atsuko.bsky.social เย็นวันนี้ในห้องชมรมปลา ซาร์ดีน และฟอสซิล ดูเหมือนจะคึกคักกว่าปกตินิดหน่อย เสียงปรบมือดังขึ้นก่อนจะตามมาด้วยเสียงร้องเพลงที่ฟังดูแล้วเหมือนไม่เคยซ้อมกันมาก่อน เค้กก้อนโตวางอยู่กลางโต๊ะ ดูแล้วเป็นเค้กที่อบขึ้นมาเพื่อเจ้าตัว [ โ ด ย เ ฉ พ า ะ ] ปิดท้ายด้วยคำอวยพรแด่เจ้าของวันเกิด สุขสันต์วันเกิดนะ อัตสึโกะจัง

#MSG_HELPkamimochi (อัพเก็บรูปช่วงซ่อมสะพาน/ออนเซ็นเฉย ๆ ค่ะ แต่มาโรลเก็บโมเม้นท์กันได้นะคะ) - หลังหมู่บ้านเสร็จจะไม่ค่อยเห็นนาโอยะ - ก่อนหน้านี้ไม่ค่อยได้นอน ตอนนี้นอนเหมือนกะไม่ตื่น - ใครอยู่เต็นท์ผู้ชาย แม้จะเที่ยงแล้วก็อาจเห็นนาโอยะหลับ - แวะมาปลุกไปกินข้าวได้ค่ะ... - ถ้าปล่อยไว้ ช่วงบ่ายๆถึงจะออกไปล้างหน้า เตรียมตัว - หลังตื่นแล้ว หลักๆแล้วจะอยู่ช่วยแถวสะพาน

( .ยื่นให้ )

(่น่ารักจังค่ะ🥺🤲​ ขอบคุณนะคะทัตสึคาเซะซัง แต่ก่อนไป! ขอนาโอยะแตะๆลูบๆหน่อยนะคะ🫳)

สายตากวาดมองรอบ ๆ ช้า ๆ ไปจนถึงใบหน้าของทุกคนที่อยู่ตรงนั้น แล้วจึงหลุดยิ้มออกมา รับเค้กมาถือไว้เงียบ ๆ ไม่รู้จะตอบสนองอย่างไรดี สุดท้ายถึงได้พูด "ขอบคุณ" ออกมาเสียงแผ่ว ทั้งดีใจ ทั้งเขิน ทั้งรู้สึกอบอุ่นเกินกว่าจะเรียบเรียงความรู้สึกออกมาเป็นคำพูดได้หมด

พยักหน้ารับ คล้ายจะตอบว่าอย่างนี้นี่เอง "นั่นสินะครับ" หัวเราะเบา ๆ เห็นด้วยว่าคงต้องจั่วเพิ่มจริง ๆ "หรือว่ารอบนี้ผมไม่ค่อยมีดวงกันนะ" ใบต่อไปคือ ACE แน่นอนว่าควรเลือกให้ค่าเป็น 11 ... ตอนนี้ 17 แต้ม ... แล้วนาโอยะก็นิ่งค้างอยู่สักพักว่าจะเอายังไงดีนะ "ใบต่อไป มิสึกิซังหยิบให้หน่อยสิครับ" ขอใช้ดวงอีกคนหน่อยก็แล้วกัน

#MSG_HELPkamimochi 📍หมู่บ้านคามิโมจิ (นาโอยะจะวนๆอยู่แค่บริเวณหมู่บ้านค่ะ เน้นคุยประสานงานกับชาวบ้านในพื้นที่มากกว่าลงไปทำอะไรที่ใช้แรงงาน แวะทักทายได้นะคะ)

เมื่อกี้... จงใจปล่อยสินะ เจ้าหมอนี่...

ขอจับหน่อย! สาละวนอยู่กับหางอีกคน พอรู้ตัวอีกทีก็โดนหางจิ้งจอกXXLทับมิด เย็นๆดีจัง น...นุ่ม อันบะเริ่มเลย ค่อย ๆ มุดออกมา "แม้ะ.." ที่แปลว่า กลับร่างเดิมแล้วหรอครับ แล้ว..เล่นต่อได้มั้ยครับ "มิ้... ม๊าววว" จะว่าไป ผมพูดไม่ได้ล่ะ.. ทำไงดีโฮริซัง เป็นแมวที่พูดมากจริงๆ...

ส่วนใหญ่ก็ยิ้มรับไว้ ไม่ได้คัดค้านอะไร รวมถึงเรื่องคำเรียกด้วย พอรับของที่ระลึกมา เขาก็พลิกดูในมืออย่างสนใจ แววตาดูพอใจเล็กน้อย "น่ารักดีนะครับ" "ชมรมทำกันเองหรอครับ? หรือว่าซื้อจากไหน?" จากนั้นก็หันกลับไปตามจังหวะของอีกฝ่าย เข้าสู่เกมตามที่บอกอย่างว่าง่าย จะว่าไปลายบนไพ่นี่ก็หน้าตาคุ้น ๆ อยู่นะ...

╔═══✦❘༻༺❘✦═══╗ "เมี๊ยว?" "ทำเสียงน่าเอ็นดูเชียวนะครับ" ╚═══✦❘༻༺❘✦═══╝ พูดแล้วก็ขำเบา ๆ ⋆｡ﾟ✧｡⋆ ╔═══✦❘༻༺❘✦═══╗ "คุกกี้พวกนี้ก็อร่อยดีนะครับ" "คุณเองก็กินบ้างสิ" ╚═══✦❘༻༺❘✦═══╝ ยื่นให้ ⋆｡ﾟ✧｡⋆｡ﾟ✧｡⋆ ╔═══✦❘༻༺❘✦═══╗ "อ้ามมนะครับเหมียว" ╚═══✦❘༻༺❘✦═══╝ ⋆｡ﾟ✧｡⋆｡ﾟ✧｡⋆ ✧･ﾟﾟ･｡⋆･ﾟﾟ･｡ ｡･::･ﾟ★,｡ ⋆･::｡ﾟ✧ :･ﾟ★

(ท ทำไมมีภาพด้วย!? น่ารักจังค่ะ ต่างคนต่างจ้อง 😭 นาโอยะเส้นคุณดูดีจังเลยค่ะ ขอบคุณมากๆเลยนะคะะะ ส่วนเค้ามีอันนี้ล่ะค่ะ! แอบสเกชตอนเล่นกันล่ะค่ะ povแมวแอบแมวอีกคนจากตักล่ะ🐾🐱)

ไล่ตีจนท้อ นอกจากแตงโมจะดิ้นได้แล้ว แรงที่ตีมันโดนก็น่าหดหู่พอกัน (d100 ได้ 3) อยู่ๆก็มีเสียงเชียร์ที่คุ้นเคยตะโกนมาว่า 'ปาเลยโทโมะจัง🗣️🤚' ในใจก็นึกค้านว่าเคนโดไม่ได้เล่นกันแบบนั้น ... แต่ก็บ้าจี้ ... ปาจริงๆ ดาบไม้หลุดจากมือ กระทบแตงโมทีเดียวแตกซะอย่างนั้น (d100 ได้ 68) ได้รางวัลไปแบบที่เจ้าตัวเองก็ยังงง

"ครับ โฮริซัง" "เก่งมากครับ" ใบหน้ายังยิ้มไม่ได้ต่างจากเดิม แต่ไม่รู้ทำไมกลับดูพอใจสุดๆ เขายกขวดยาขึ้นแตะริมฝีปาก เว้นจังหวะนิดหนึ่งราวกับตั้งใจ ก่อนจะดื่มลงไปจนหมดในคราวเดียว ลดขวดลงช้าๆ ยืนนิ่ง รอให้ฤทธิ์ยาทำงาน เสี้ยววิจากนั้น ร่างของเด็กหนุ่มก็เกิดการเปลี่ยนแปลง เมื่อสายตาก้มลงจากโต๊ะ สิ่งที่ปรากฏแทนคือแมวดำขนยุ่งตัวหนึ่ง กำลังยกอุ้งขึ้นพลิกดูเองไปมาราวกับยังไม่คุ้นเคยกับสภาพนี้

คราวนี้เจ้าแมวเอี้ยวหัวหลบมือของคุณ ราวกับไม่ต้องการถลำลึกในความสัมพันธ์เกินกว่านั้น และในจังหวะเดียวกันฤทธิ์น้ำยาก็คลายลงพอดี ร่างเล็กพลันเปลี่ยนกลับเป็นเด็กหนุ่มวัยไล่เลี่ยกันนั่งอยู่แทนที่ ปลอกคอสีแดงยังคงอยู่บนลำคอ "..." เงียบสักพัก สีหน้าค่อย ๆ เปลี่ยนเป็นยิ้มบางแบบที่ชอบทำ “ต้องขอโทษด้วยครับ ก่อนหน้านี้ไม่รู้จะอธิบายยังไงดี” เอ่ยเรียบ ๆ ลุกขึ้นยืน เตรียมถอดออกเป็นอย่างแรก

พับโอริกามิของตัวเองเสร็จ ก็มาตรงจุดท้าประลองต่อ @msg-tsuzuri.bsky.social "รบกวนด้วยนะครับ" วางนกกะเรียนหน้าตาเบสิกไว้ ใส่พลังโชคร้ายลงไป พออีกคนพร้อมแล้วก็ใช้แรงกายภาพ ดีดมัน(...)ไปทางอีกฝ่าย (เต๋ารอบเดียวค่ะ >5 นาโอยะชนะ)

แววตาเปล่งประกายระยิบระยับ ริมฝีปากค่อย ๆ คลี่ยิ้มบาง ๆ ทั้งที่พวงแก้มยังแดงระเรื่อไม่หาย รอบตัวเขาราวกับถูกแต้มด้วยแสงอ่อน ๆ ที่ส่องประกายฟุ้งกระจาย ฉากหลังแปรเปลี่ยนไปอย่างเงียบงัน กลีบดอกไม้หลากสีค่อย ๆ ผลิบานซ้อนกันเป็นชั้น ๆ พร้อมสายลมอ่อนโยนพัดผ่าน …เชื่อเถอะ ดีขึ้นแล้วจริง ๆ (คุณคะ555555555555555555555555555555555 )

"เมี้ยว" สำรวจร่างกายใหม่อยู่พักหนึ่ง มือที่ยกขึ้นกลับกลายเป็นอุ้งเท้าขนฟู แม้จะเตรียมใจไว้ก่อนแล้ว จึงไม่ได้ตกใจมากนัก แต่ก็ไม่คุ้นเคยอยู่ดี ขยับเดินช้า ๆ ออกจากจุดที่ผู้คนพลุกพล่าน เขาก็หยุดยืนอยู่ครู่หนึ่ง เหมือนกำลังตัดสินใจว่าจะเอาอย่างไรต่อดี

เป็นสิ่งที่ตัวเองคงไม่ได้ใช้ แต่คิดว่าจะส่งต่อความปรารถนาดีนี้ให้ใครสักคนที่ดูไม่ค่อยมีเงิน ... แต่ใครดีนะ

(อันนี้ถือเป็นไพ่ที่ดีลเลอร์เปิดให้ใช่มั้ยคะ หรือเราเปิดเอง?)

เป็นช่วงเวลาสั้น ๆ ที่กลับรู้สึกสนุกกว่าที่คิดไว้มาก มองขวดหมึกในมืออยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะยิ้มบาง ๆ อย่างพึงพอใจ ของชิ้นนี้คงเก็บไว้เป็นที่ระลึกได้ดีทีเดียว

อ่านคำทำนายอย่างไม่ได้ใส่ใจนัก เพียงรู้สึกว่าถ้อยคำที่เขียนนั้นเขียนได้น่ารักดี แต่พอเงยหน้าขึ้นแล้วเผลอสบตาใครสักคนแถวนั้นเข้า ก็เหมือนจะเข้าใจอะไรขึ้นมา …แปลก ๆ แฮะ ความคิดนั้นผุดขึ้นมาอย่างรวดเร็ว คงเป็นผลจากคุกกี้ทำนายนั่นเอง ถึงอย่างนั้น ใบหน้าก็ยังร้อนผ่าว สีแดงลามขึ้นอย่างห้ามไม่อยู่ จนต้องยกมือขึ้นปิดไว้ แล้วรีบหันไปทางอื่น

ชะงักเล็กน้อยเมื่อเห็นว่าของรางวัลเป็นช่อดอกไม้ แต่ก็รับไว้โดยไม่เอ่ยอะไร ยังไม่ทันได้ก้าวไปไหนไกลจากโซนสอยดาว กลีบดอกที่เคยตึงสดก็เริ่มคลายตัวและเหี่ยวย่น สีสันซีดหมองลง ปลายก้านที่เคยชูตรงก็ค่อย ๆ อ่อนแรง ก่อนจะโน้มตกลงอย่างไร้เรี่ยวแรงและแห้งกรอบอยู่ในมือ ราวกับตอบสนองต่อความผิดปกติที่ติดตัวเขามา ถึงจะน่าเสียดาย แต่ดูท่าว่าช่อนี้คงจะนำไปให้ใครต่อไม่ได้แล้ว

ตัวเองคงไม่ได้ใช้ แต่พอจะนึกออกอยู่เหมือนกันว่าใครน่าจะอยากได้ แบบนี้… เอาไปให้คนนั้นดีกว่า

มีสิ่งโหดร้ายสิ่งนึงที่อยากลองทำมานานแล้ว .... "โฮกะโซโนะเซ็นเซย์ครับ" @victor-msg.bsky.social เดินไปหา ยื่นใบสั่งให้ด้วยสีหน้ายิ้มๆแบบทุกที "จากนี้ 24 ชั่วโมง ห้ามดู ห้ามฟัง ห้ามพูดถึงไดโนเสาร์ครับ" "ถ้าไม่ว่าอะไร... ผมขอทดลองสาปคุณด้วยได้ไหมครับ" แน่นอนว่าสาปให้นายไม่เห็น/ไม่ได้ยิน/และไม่มีจังหวะพูดถึงไดโนฯนั่นแหละ ถึงจะรู้ว่าระดับเซนเซย์คงแก้ได้ แต่ก็อยากลองนี่นา

#MSG_bunkatsu ดันสุ่มได้ยาที่ทำให้ตัวเล็กลงเหลือแค่ระดับเอว การไปไหนมาไหนเลยกลายเป็นเรื่องยุ่งยากไปหมด ก้าวหนึ่งก็ไกลเกินไป ประตูจับยาก ของรอบตัว คนรอบตัว ก็ต้องเงยหน้ามองไปเสียทุกอย่าง แต่ถึงอย่างนั้นก็แค่หัวเราะเบา ๆ กับผลลัพธ์ที่สุ่มได้ พอผละจากคนที่ได้พบ ก็ไปหามุมสงบ ๆ นั่งรอให้ฤทธิ์ยาค่อย ๆ คลายลงเอง

ยืนดูรูปแล้วหัวเราะเบา ๆ กับตัวเอง พอคนในรูปทำหน้าแบบนี้แล้ว ก็อดนึกถึงน้องแมวที่เจอวันนั้นขึ้นมาไม่ได้