蒼真 (ทยอยตอบโรล)
@soma-skz
【 夏川 蒼真 | นัตสึคาวะ โซมะ | Y.2 | คิวโด】| 175-56 Co-op | Make friend | DM "รู้สึกเหงาก็มาคุยกันได้นะ" (.ผปคพึ่งเล่นมูครั้งแรกครับ) Doc : ACC for #SKZ_commu
[ โรลปิด | หลังคืนพิพากษาคืนที่ 6 ] @yasuragi-skz.bsky.social โซมะลืมตาตื่นในยามเช้า พร้อมความเจ็บปวดที่ถาโถมเข้ามาทั่วทั้งร่าง—ช่างสะบักสะบอมจนแทบไม่เหลือเรี่ยวแรง เขาฝืนพยุงตัวลุกขึ้นจากเตียง สองมือยกขึ้นกุมศีรษะแน่น ความคิดตีกันยุ่งเหยิงจนจับต้นชนปลายไม่ถูก (1/6)
#skz_yoiharai-sai | โรลเปิดแยกรูท | ลานซากุระก่อนเลือกเส้นทาง [เทศกาลชำระยามพลบค่ำ] ผู้คนต่างเลือกเส้นทางของตนเพื่อก้าวเดินต่อไป แล้วเขาล่ะ…? เส้นทางใดกันที่ควรเลือก ในขณะนี้ เขาเพียงยืนมองผู้คนที่เคลื่อนไหวผ่านไปมา ปล่อยให้ความคิดไหลเวียนอยู่เพียงลำพัง หลังจากความตายและฝันอันน่าเบื่อหน่ายคืนวันพุธ ในที่สุด…ก็มีบางสิ่งที่น่าสนุกพอให้เขาได้เล่นแล้ว คุณจะทักเขารึเปล่า?
ตัวเขาไม่ได้รับการตอบกลับกลับมา ยูกิคุงมีสีหน้าซีดเผือก และหายตัวไปจากหน้าต่าง [เมื่อคืนมันเกิดอะไรขึ้นกันแน่?] เขาจำเหตุการณ์ไม่ได้เลย แต่ยูกิคุงอาจพบเจอกับอะไรบ้างอย่าง ไม่คิดจบดี ยูกิคุงก็โผล่มาตรงหน้าของเขา พร้อมรัวคำถามมากมาย “ห เห้.. ยูกิคุงใจเย็นๆก่อนนะ” เขาทำตัวไม่ถูกกับสิ่งที่เกิดตรงหน้านัก (1/2)
“เป็นรูปที่ดีมากๆเลยนะเนี่ย” ตัวเขาชื่นชอบท้องฟ้าเป็นพิเศษ การได้รูปนี้มา วันนี้คงเป็นวันที่ดีสินะ [สงสัยต้องเอาไปแปะติดที่ไดอารี่สักหน่อยแล้ว ]
#SKZ_Festivalclub #SKZ_KyudoClub “สนใจลองยิงธนูดูไหมครับ?" ที่นี่คือชมรมคิวโด ศิลปะการยิงธนูแบบญี่ปุ่น ไม่ได้เน้นแค่ความแม่นอย่างเดียว แต่ยังเป็นการฝึกสมาธิ ความนิ่ง และจิตใจด้วย ไม่ต้องมีพื้นฐานมาก่อนก็ได้นะครับ มือใหม่ก็เริ่มได้หมด "ถ้าอยากลองสัมผัสความรู้สึกตอนลูกศรพุ่งออกจากคันธนู… ล่ะก็ มาคิวโดสิ” "หรือถ้ายังไม่แน่ใจ.. ก็มาลองยิงตุ๊กตาเป็ดก่อนก็ได้นะ!"
(จุดอ่อนของโซมะ : ช็อคโกแลต ไม่ใช่แพ้หรืออะไรนะ แต่ทำช็อคโกแลตไม่เป็น สามารถทำของหวานคาวอื่นได้หมด รสชาติกินได้ไปจนถึงอร่อย ยกเว้นช็อคโกแลต...) (ใครได้ไปก็ยินดีด้วยครับ)
(กิจกรรมวาเลนไทน์ หรือนี่มันจะเป็นเกมจีบหนุ่มสาวแสนโรแมนติกในโชคุไซแห่งนี้?!? เหล่าห้อง2-Bมีอะไรจะให้กันนะ สามารถมาเล่นสนุกสุ่มชินดันกันได้นะครับ มีของหลากหลายมากๆเลย!) th.shindanmaker.com/1258957
ปลายนิ้วของเขากำมันแน่นขึ้นโดยไม่รู้ตัว ก่อนจะค่อย ๆ ผ่อนแรง ยกมือขึ้นส่ายไปมา เหมือนคนที่ไม่มีพิษภัย “เสียใจด้วยนะครับ ผมน่ะหาอาวุธของตัวเองไม่เจอเลย รุ่นน้องคงไม่ทำร้ายผมที่ไร้ทางสู้นะ“ โกหก เขาเลือกที่จะโกหกหน้าตา กลบด้วยรอยยิ้มเพื่อเฝ้าดูปฎิกิริยาคนตรงหน้าว่าจะแสดงออกไปทางไหน หากเขาไม่มีอาวุธนั่น (2/3)
หิมะเย็นเฉียบกัดผิวตั้งแต่วินาทีที่ลืมตา ลมหายใจแรกกลายเป็นไอขาวลอยฟุ้ง พร้อมกลิ่นคาวเลือดทั่วทุกที่ “อ๊า… ให้ตายเถอะ” เสียงพึมพำหลุดออกมาพร้อมคิ้วที่ขมวดเข้าหากัน “จะต้องตื่นมาแบบนี้ทุกครั้งเลยหรือไงกันนะ…” เขายกมือลูบท้ายทอยเบา ๆ ก่อนจะมองไปรอบๆ สังเกตเห็นวัตถุแข็งเรียวบางที่วางอยู่ข้างกาย เมื่อคว้าขึ้นมาดู ก็พบว่ามันคือปากกาธรรมดาแท่งหนึ่ง โซมะนิ่งไปชั่วครู่ (1/4)
ทุกอย่างชัดเจนแจ่มแจ้ง [เขาตายไปแล้ว] แต่ด้วยเหตุผลอะไรบางอย่างเขาจึงมาอยู่ที่นี่ แม้แต่ความทรงจำก่อนหน้าก็ไม่มีหลงเหลือเลย เขาตายแล้ว? ได้ไง? อย่างไร? แล้วรองเท้านั้น? เสียงกระซิบเหล่านั้นคืออะไร? “หลุดพ้นอย่างงั้นหรอ..” “ไม่เห็นจะเข้าใจสักนิดเลยนะ” เขาเพียงถอดหน้ากากพร้อมเอ่ยด้วยน้ำเสียงเย้ยหยันต่อสิ่งไม่รู้ [นี่เพียงเป็นจุดเริ่ทต้นเท่านั้น] -To be continued -
[ตุบ] เสียงของหนักกระทบร่างอย่างจัง ในเสี้ยววินาที เสียงกรีดร้องดังระงม ปะปนกับเสียงหายใจที่สั่นเครือ สายตาพร่ามัวของเขาจับภาพสุดท้ายไว้ได้เพียงครู่เดียว กองเลือดที่แผ่ขยายช้า ๆ และรองเท้านักเรียนคู่หนึ่ง… ที่หยุดนิ่งอยู่ตรงหน้า จากนั้น ความมืดก็กลืนกินทุกสิ่ง พร้อมกับลมหายใจสุดท้ายที่เงียบหายไปในฝูงชน +
(ภาพดูน่ากลัวหน่อยนะครับ) บรรยากาศบีบคั้นหายใจลำบาก ท่ามกลางความมืด หน้ากากจิ้งจอกสีขาวพลันเกิดลวดลายประหลาด . . คุณได้ยินเสียงเสียงแทงเข้าสู่จิตใจอย่างรุนแรง แม้อดทนฟังเสียงกระซิบต่อไป.. แต่จนกระทั่ง เสียงโห่ร้องยินดี เสียงผู้คนร้องไห้หลั่งไหลมาไม่หยุด เพียงเสียงที่ดังชัดเจนในโสตประสาทของเขาที่สุด “ในที่สุดก็จะได้หลุดพ้นแล้ว” เสียงเหล่านั้นทำให้ตัวเขาขนลุกซู่ +
ความทรงจำที่ขาดหาย เรื่องราวที่ไม่อาจปะติดปะต่อได้ ทุกคนต่างโดนบังคับให้ใส่ [หน้ากากจิ้งจอกสีขาว] มีเพียงเสียงของหญิงสาวที่กล่าวอ้างตนว่าเป็น “ ประธานนักเรียน” เอ่ยด้วยน้ำเสียงราบเรียบ “จงพนมมือ.. และหลับตาลงเสีย” สิ้นเสียงพลัน ทุกอย่างเกิดสิ่งผิดปกติ +
#SKZ_Shokuharai |[Story]| ท่ามกลางความสับสนมึนงงจากเหตุการ์ณที่เกิดขึ้นกระทันหัน ชายหนุ่มเส้นผมสีขาวบริสุทธิ์ปล่อยยาวพริ้วไหว ก็ปรากฏตัวขึ้น เพียงสายตาของคนตรงหน้าก็ให้ความรู้สึกไม่ธรรมดาเสียแล้ว ทุกคนต่างเดินตามชายคนนั้นด้วยสัญชาตญาณ ไม่ทันที่โซมะจะเรียงความคิดในหัวได้ ก็มาหยุดอยู่หน้า [อาคารอเนกประสงค์] . . วันปฐมนิเทศเริ่มขึ้นแล้ว +
" โอ๊ะ ทำอะไรอยู่หรอครับ “ ” ผมแค่บังเอิญเดินผ่านมาครับ “ ” น่าสนใจดีนะครับ ผมขอลองด้วยสิ“ . . . ” ผมโกรธนะครับ“ ﹌﹌﹌﹌﹌﹌﹌﹌﹌﹌﹌﹌﹌﹌﹌ ੈ✩‧₊˚夏川 蒼真 || นัตสึคาวะ โซมะ || 2Y || 18 years ੈ✩‧₊˚ Doc in bio Co-op | Role | Dm *คาร์ชอบยุ่งเรื่องชาวบ้าน #SKZ_Commu
(เป็นความคิดที่ดีนะครับ แต่พอลองพลิกตัวแล้วผมรู้สึกหนักหัวแปลกๆ แฮะ)