TanatOs
@tanatosart
Red squid pretend to be human l BG artist and occasional chibi artist l dcst 🚬✖️
27. อาถรรพ์ป่าบั่นคอ คนเขียนเดียวกับโบกีวัง ก็เป็นคนที่้เขียนสนุกดีนะ แต่นี่อาจจะคาดหวังเยอะเอง กับสิ่งที่คาดหวังกับสิ่งที่ได้มันไปคนละทางนิดหน่อย ช่วงท้ายที่เริ่มเฉลยเรื่องก็รู้ตัวละว่าไม่ใช่สิ่งที่อยากให้เป็น ซึ่งออกตัวก่อนว่ามันไม่ได้ไม่ดี มันแค่ไม่ได้คาดหวังสิ่งนี้ แต่การเฉลยอะไรต่างๆโอเคนะไม่ได้แย่ แต่รวมๆสนุกดี โอเค
26. The Last Unicorn ดูอนิเมชั่นมาแต่เด็กในที่สุดก็ได้อ่านฉบับนิยาย อนิเมชั่นดียังไงนิยายก็ดีงามไม่ต่าง มีดีเทลจุกจิกเพิ่มเข้ามาหลายอย่าง ก็คือดีงาม ภาษาสวยแต่ก็อ่านยากนิดหน่อย ไม่แนะนำสำหรับคนไม่เคยอ่านหนังสืออิ้งมาก่อนให้เริ่มต้นกับเรื่องนี้ พี่บรรยายเปรียบเปรยเยอะจนบางจังหวะก็ลืมไปว่ากำลังพูดถึงอะไรนะ(...) แปลไทยมีแต่ไม่ได้ซื้อ รับไม่ได้กับยูนิคอร์นมีนอ...
25. Cemetery Dance มีแต่คาร์เมกันหัวขวดเต็มไปหมด ซีรีย์นี้พล็อตสนุกแต่คาร์ไม่น่าดึงดูดเลย
24. ณ งานศพของคนดีย์ คิดว่าทุกคนที่อ่านชื่อเรื่องจะต้องคิดแน่ว่ามันต้องไม่ใช่คนดี(…) เอาจริงชื่อเรื่องชี้นำมากนะ5555 มีอารมณ์susในทุกอย่างแต่ก็ดูว่าหนังสือจะพาไปไหน ซึ่งสำหรับเรามันเพลิดเพลิน ส่วนตัวเป็นคนชอบแนวที่เล่าเรื่องหนึ่งผ่านบุคคลแวดล้อมเป็นพิเศษอยู่ละ เล่มนี้เลยโดนเส้นมาก ชอบแมสเสจที่พูดผ่านความคิดและการกระทำของตัวละคร ชวนให้คิดเหมือนกันว่าปกติเราก็ทำตัวแบบนี้มั้ยนะ
23. สิ่งมีชีวิตคิดโฆษณา ซื้อต่อมาจากพี่แอ้ม พี่วิชัยเขียนหนังสือเล่าเรื่องยังไงก็สนุก เขาเล่าเรื่องเก่งแหละนะ กับเวลาที่เขาเล่ามันดูไม่ได้สั่งสอนแต่เหมือนมาจับเข่าคุยว่าเจออะไรชิบหายมาบ้าง มันเลยสนุก
22. The wheel of darkness สนุกตามประสาทริลเลอร์โม้ๆหน่อย(แต่คุณโรลลินส์โม้แล้วน่าเชื่อกว่า—) คาร์เล่มนี้ค่อยมีคนที่น่าเอาใจช่วยหน่อย ไม่งั้นปกติมีแต่พวกเมกันหัวขวด น่ารำคาญ(…)
21. This is going to hurt เล่มนี้พี่แอ้มป้ายยาละมันมีอีบุคพอดีเลยสอยมา อ่านจบแล้วมีบางจุดที่รู้สึกเหมือนตอนอ่านexploding teethคือมนุษย์เรามีความสามารถในการทำลายตัวเองสูงดีละเกิน(…) ส่วนภาพรวมในเล่มคือ…ระบบสาธารณสุขประเทศไหนก็บีบคนทำงานเหมือนกันหมดเลยสินะ ทั้งเล่มมันเป็นความตลกร้ายมาก ขำแต่ก็สงสัยว่าทำไมนะ มนุษย์กลุ่มนึงต้องทำงานหนักขนาดนี้
20. Unnatural Causes เล่าการทำงานของแพทย์นิติเวชชื่อดังของอังกฤษ เคสที่ได้ทำนี่ยังไงก็ต้องเคยได้ยินอ่ะ ไม่ได้เล่ารายละเอียดจนอ่านยาก ส่วนใหญ่จะบอกถึงการทำงาน ความลำบาก การเปลี่ยนผ่านต่างๆมากกว่า แล้วเคสส่วนใหญ่ที่ยกมาเล่ามักจะเป็นอะไรที่ค่อนข้างสำคัญ อ่านแล้วไวบ์มีความหม่นๆอยู่ จนอ่านถึงบทท้ายถึงได้อ๋อ...คิดว่าคนจะอ่านควรได้รู้ มันเป็นหนังสือที่เขาเขียนในช่วงรักษา PTSD น่ะ
ค้นรูปจะแปะเบสท์เกิลของบ้าน นี่ไม่ติดนัมเบอร์วันแต่มาดูอีกทีก็ยังชอบรูปนิ รู้สึกวาดได้เซะซี่ดี--